RPG - hoe serieus willen we?

Kritiek. Wat kan er beter? Wat ging er verkeerd?
Post Reply
User avatar
Johnny McGrey
Posts: 71
Joined: 21 Dec 2008 13:17

RPG - hoe serieus willen we?

Post by Johnny McGrey » 03 Mar 2009 21:38

Ik vroeg me een beetje af wat het idee was van deze RPG?

Er gebeuren in het verhaal een hele berg emotionele en stressvolle dingen waar je op kunt reageren. Ik dacht dat het leuk was om daar een beetje realistisch en met sociale dilemma's mee om te gaan. Vergeet niet dat je character geen flauw idee heeft wat er aan de hand is, er worden mensen doodgeschoten buiten en er komt een vreemde militair zeggen wat je moet doen. Dat je dan iedereen reageerd met "ok tof!, spullen pakken en vergeet je tandpasta niet" klinkt in mijn oren een beetje.. hmm. stom. Je weet tenslotte niet dat er zombies bestaan en als het goed is snapt je character er helemaal niets van. Dus alles accepteren en prima joh roepen vind ik wat gek.

Maar ik heb een beetje het idee dat ik daar de enige in ben die zo denkt? Sterker nog, ik heb het idee dat mensen m'n posts irritant vinden omdat m'n character bepaalde acties van NPC's niet accepteerd en graag dingen wil snappen of wil reageren op dat soort extreme situaties.

Ik houd van social-rpg en probeer daar ook wat "drama" in uit te spelen.. maar response is er niet echt. Er wordt een beetje gereageerd van: ah joh, zeur niet, go with the flow, paas me the fokkin gun en lets blow caps in the bad asses ass. In de zin van, laten we vooral verder gaan met het verhaal zonder te veel gedoe, "geef mij ook een gun en laat mij ook schieten op waar jullie tegen vechten, de vijand, wie of wat het ook is, maakt niet uit, het is ongetwijfeld slecht dus lekker schieten! weten waarom is tenslotte gay!"

Wat willen we? Misschien is het handig als we een beetje op 1 lijn zitten.
Als we het niet willen bijvoorbeeld dan zal ik ook wat meer easy-going spelen.
Oh yes I heard you, but the question is, how does this profit me personally?
User avatar
Vladimir
Posts: 1172
Joined: 16 Dec 2008 10:00

Re: RPG - hoe serieus willen we?

Post by Vladimir » 03 Mar 2009 23:23

Hmm , ik snap je punt.

Ik zie het ook gebeuren voor mijn neus , en ben ook niet degene die op jouw acties zomaar reageert ...

Niet dat mijn karakter er geen boodschap aan heeft , maar ik voel een soort druk dat als ik niet doe wat ik wil doen in een bepaalde tijd , het op een gegeven moment te laat is ...

Zo zijn er nu pas 2 posts geweest in de shuttle totdat er een npc ons rond komt commanderen met een tijdsdruk ...

Ook in de ruimte was er weinig ruimte om vrij eens wat dingen te doen , waardoor het idee van vriendschap , of kameraadschap , of team-spirit of wat dan ook er nog niet is ...

Niemand ziet volgens mij in dat Noah de leider is van de groep , terwijl hij wel de status ervoor heeft , en ook in de intro werd geïntroduceerd als leider ... Maar Bendis , of hoe heet ie , roept wat naar een groep van 9 mensen , zodat we ook maar weinig anders kunnen doen dan voor jezelf handelen ...
a screaming comes across the sky ...
User avatar
Kieron Hellblade
Beheerder
Posts: 3698
Joined: 15 Dec 2008 22:54

Re: RPG - hoe serieus willen we?

Post by Kieron Hellblade » 04 Mar 2009 00:11

De insteek van deze RPG is vanaf het begin geweest om een serieus verhaal te vertellen. Het idee was altijd om "normale" mensen in een abnormale situatie te zetten en te kijken hoe zij hier mee om gaan. Ik heb ook aangegeven dat het geheel sterk leunt op menselijke reactie en hoe de groep met elkaar omgaat, niet zozeer om hoeveel gemuteerde krabben ik in het verhaal kan schrijven.

Zelf denk ik dat er genoeg mogelijkheden zijn om serieus te spelen. Dat niet iedereen die mogelijkheid benut is helaas iets waar ik niets aan kan veranderen. Zoals eerder beschreven zijn er een heleboel redenen om je niet zo te gedragen als iemand in de crisissituatie waar je je in bevindt. Cryo sideeffects, de crash, ongeloof, weigering te accepteren, bravado, lollige karakter van je personage, allemaal kunnen ze je sterk houden, maar ik verwacht wel een moment dat het doordringt. Dat de grappen en grollen ophouden en characters zich beseffen dat de wereld is veranderd. Het is niet mogelijk mensen dat moment op te dringen, ze moeten het zelf creeeren. Dit kan dagen duren, of pas gebeuren als ze met een bepaalde situatie worden geconfronteerd, je kunt het ze niet verplichten dag 1 te laten zijn.

Ik kan niet veranderen hoe mensen spelen. Het is aan hen zelf om in het verhaal te passen, maar als ze op een manier die anderen misplaatst vinden willen spelen is daar niks aan te doen. Iedereen geniet op een andere manier en ik denk niet dat het mogelijk is mensen te dwingen een stijl aan te nemen, zoiets moet uit hen zelf komen.

Wat de kritiek qua snelheid betreft heb ik daar drie verklaringen voor, hopelijk is tenminste een ervan overtuigend.

De eerste reden voor de wat hoge snelheid is de trage speelstijl. Het shuttlestuk heeft zo'n 6 weken in beslag genomen, maar terugkijkend naar wat er nou eigenlijk is gebeurd is dat miniem. Ik geef eerlijk toe in het begin veel sneller te hebben willen spelen dat het ging, hoewel ik niet geloof dat ik de enige was in die situatie. Dus heb ik een aantal zaken dusdanig versneld. Met de versnelde deadlines nu denk ik dat er voor mij, en andere enthousiastelingen, een tempo is bereikt waarin dingen rustiger kunnen gebeuren, omdat er nu in dezelfde tijd bijna twee keer zoveel dingen gebeuren. Een beurt langer over een stuk verhaal doen is nu makkelijker, omdat er dan geen "stilte" van een week valt. Als je een keer per week eet wil je een flinke maaltijd, als je vaker kunt eten neem je kleinere porties...

De tweede reden voor het tempo, tenminste in de proloog, was het feit dat het slechts een proloog was. De shuttle was niets meer dan een plot device om jullie te isoleren van wat er gebeurde. Mijn plan was niet jullie mee te laten groeien met een veranderde wereld, maar juist puur en onveranderd neer te zetten in een proces wat al zo lang aan de gang is dat het begin niet meer te achterhalen is. Dit was niet alleen voor het grotere contrast wat het zou leveren, maar ook omdat de vraag wat er nou eigenlijk gebeurd is zo onbeantwoord zou blijven en jullie zou motiveren zelf puzzelstukjes te verzamelen en in elkaar te zetten wat er gebeurd is. De proloog had slechts een kleine rol, die heeft het vervuld.

De derde reden, die meer van toepassing is op wat er nu gebeurd, slaat weer op waar ik in het begin over schreef, de serieuze speelstijl. Het hele idee draait erom dat de groep in het begin geen seconde rust krijgt vanaf het moment dat ze landen. Bom, mededelingen dat 92% dood is, crash, schreeuwende militairen, vuurgevechten, wie weet wat nog meer, allemaal in een paar uur. Er is geen moment om tot jezelf te komen, vooruit te plannen, na te denken wat er aan de hand is of antwoord te zoeken op de vragen die je hebt. Op dit moment bevindt iedereen zich in een stroomversnelling van dingen waar ze eigenlijk heel erg weinig invloed op hebben.

Mijn idee was om zoveel tegelijk te laten gebeuren, dat als het moment daar eenmaal is voor reflectie er ongelooflijk veel te bespreken is. Je bent machteloos. Dit is het moment waarop je wordt overweldigd en instort, of waarin je besluit te reageren op instinct. Het idee was dat wanneer je straks rustig op een veilige plek bent er vervolgens zoveel om te bespreken is dat je kunt consolideren. Het moment van veiligheid en rust, wat er echt komt, is op dat moment een echte verademing, iets wat je nodig hebt. Het is het moment om op de afgelopen tijd te te reageren en na te denken over hoe het verder moet. Ik wou dat het de transformatie was van slachtoffer tot iemand die zelf beslist. Dat moment is wanneer je voor het eerst weer grip op de situatie krijgt.

Ik hoop dat dit stuk uitleg Vladimir enigzins gerust stelt. Het is aan de ene kant heel erg fijn te horen dat de situatie precies dat doet wat ik wou dat het deed, maar aan de andere kant begrijp ik dat hij het als vervelend ervaart. Dit soort dingen hoor ik graag, zo kan ik uitleg geven, maar ook dingen ontdekken die anders werken dan bedoelt. Als ik dat moment van omslag niet al had ingepland zou dit me zeker motiveren om een verandering te bewerkstelligen.

Vriendschap en kameraadschap is denk ik iets wat uit jullie zelf moet komen. Gaan jullie op elkaar bouwen of blijft iedereen een collega? Dat is juist een onderdeel van het drama wat ik niet kan laten gebeuren door reuzewormen op jullie af te gooien. Bendis schreeuwde om een rij en dat iedereen dingen doorgaf, hij vroeg om teamwork. Ik ben het niet met je eens dat je dan maar weinig anders kunt doen dan voor jezelf handelen. Mick vraagt ook om groepswerk, maar toch is alleen aan je eigen rugzak denken wat een groot deel van jullie deed. Kun je me uitleggen waarom jij dat wel zo ervaart?

Wat Noah betreft, dat moet ik denk ik ook weer bij jullie neerleggen. Gedraagt hij zich als een leider? Gebruikt hij zijn autoriteit? Eist hij de autoriteit op als hij hem niet krijgt? Hij is juist degene die net huilend in elkaar is gestort. Kun je zo'n leider gebruiken? Ik denk zelf dat dit vragen zijn die de groep moet onderzoeken, niet iets wat ik mensen op kan dwingen.

Ik hoop dat het nu niet lijkt alsof ik problemen op de spelers probeer af te schuiven, maar ik ervaar die dingen niet als mijn verantwoordelijkheid. Ik denk zelfs dat ik voor de laatst genoemde problemen niet eens de middelen heb om er iets aan te veranderen. Ben je het daarmee oneens?
Blaat?
User avatar
Vladimir
Posts: 1172
Joined: 16 Dec 2008 10:00

Re: RPG - hoe serieus willen we?

Post by Vladimir » 04 Mar 2009 00:30

dank voor de snelle respons, er is inderdaad meer duidelijk !

Het verzoek van Bendis en van Mick om team work komt alleen over als 9 individuen die met hele andere dingen bezig zijn het allemaal geïsoleerd beslissen om te doen ... In Real Time zou dit veel makkelijker gaan bijvoorbeeld.

Je bent toch met je eigen karakter bezig , en als nummer 1 iets post wat niet over team work gaat , waarom dan nog in je 1tje die lijn gaan vormen ? =) (ik stond redelijk voor lul toen ik als enige op Noah's "kom naar de eetkamer" speech reageerde :P

anyway , het gaat prima zo vind ik ...

ben alleen bang dat als ik niet snel genoeg ergens op reageer , dat ik de kans verlies , mede door de deadlines die je stelt met npc's of crashende shuttles enzo =)
a screaming comes across the sky ...
User avatar
Kieron Hellblade
Beheerder
Posts: 3698
Joined: 15 Dec 2008 22:54

Re: RPG - hoe serieus willen we?

Post by Kieron Hellblade » 04 Mar 2009 01:10

Vladimir wrote:dank voor de snelle respons, er is inderdaad meer duidelijk !

Het verzoek van Bendis en van Mick om team work komt alleen over als 9 individuen die met hele andere dingen bezig zijn het allemaal geïsoleerd beslissen om te doen ... In Real Time zou dit veel makkelijker gaan bijvoorbeeld.

Je bent toch met je eigen karakter bezig , en als nummer 1 iets post wat niet over team work gaat , waarom dan nog in je 1tje die lijn gaan vormen ? =)


Daar heb je helemaal gelijk in. Het is makkelijk te zeggen dat het niet uit jullie zelf kwam, maar als je niet kan coordineren bij dit soort dingen is het een stuk lastiger. De balans tussen "doen zoals je voorganger" en "doen wat je zelf wil" is een stuk moeilijker nu. Ik heb er geen oplossing voor, maar als iemand er een weet zijn ze welkom dit te posten.


Vladimir wrote:(ik stond redelijk voor lul toen ik als enige op Noah's "kom naar de eetkamer" speech reageerde :P


De Noah situatie is zoiets wat zich ook vanzelf moet ontwikkelen. Ik heb het shuttle verhaal teruggelezen en hij heeft twee keer een normaal verzoek gemaakt of mensen wouden komen. De derde keer stopte hij totaal en ging hij met iets anders aan de slag. Hij heeft geen een keer op zijn strepen gestaan. Dat kan zoveel dingen betekenen, het kan bijvoorbeeld gewoon aangeven dat hij wil dat mensen naar hem luisteren, niet dat hij ze beveelt. Ook is het begrijpelijk niet drie deadlines achter elkaar een verzoek te willen posten als er al twee keer amper reactie op komt.

Maar over het gebruik van zijn rang, nou kun je je afvragen of dat uberhaupt wel nodig zou moeten zijn. Hoe zit het met de balans? Moeten mensen naar hem luisteren omdat hij de baas is, of is hij de baas omdat mensen naar hem luisteren? Misschien dat een keer goed geconfronteerd worden met zijn functie genoeg is om de pikorde te herstellen. Ik ga niemand damage geven als ze niet luisteren, maar als een aantal mensen hem nogsteeds volgen "omdat hij de baas is" zal hij al snel een sterke basis hebben waarop anderen hem in ieder geval niet kunnen negeren. Die strijd om macht is juist wat het zo interessant zou kunnen maken.

Vergeet ook niet dat op dit moment Noah degene is die de wereld nodig heeft, en dus degene die JULLIE nodig hebben. Hij is waar het om draait, dat brengt ook een heleboel macht met zich mee.



Vladimir wrote:ben alleen bang dat als ik niet snel genoeg ergens op reageer , dat ik de kans verlies , mede door de deadlines die je stelt met npc's of crashende shuttles enzo =)


Dat is dus precies die bedoeling, je te laten voelen zoals je character, onder druk en met situaties om hem heen waar hij snel op moet reageren ondanks dat hij geen idee heeft wat er aan de hand is. Hier komt dus wel verandering in, het blijft geen achtbaan. Er zal genoeg tijd zijn om te doen wat je wil doen, niet wat de situatie vereist.
Blaat?
User avatar
Johnny McGrey
Posts: 71
Joined: 21 Dec 2008 13:17

Re: RPG - hoe serieus willen we?

Post by Johnny McGrey » 04 Mar 2009 10:07

Ben blij dat ik niet de enige ben die er zo over denkt.

En laat me even duidelijk zijn: het is niet zo dat ik echt kritiek heb op andere spelers. Het is meer een observatie van goh, hoe loopt het en wat vind ik van de hele situatie.

Misschien is dat ook wel waar: Team building en echt conversaties kun je niet echt doen op deze manier.. je hebt 1 post en dat is het.
Idee: wat dacht je van dat de spelers zelf topics aanmaken voor conversaties van 1 op 1? (of meer) dan kunnen ze geen (grote) acties doen, maar wel praten. Daar heb ik best behoefte aan denk ik. Desnoods op een subforum binnnen het verhaal. Die je dan groepeerd met een quote van peters stuk, zodat je weet op welk moment de conversatie zich plaatsvind?

Op die manier kunnen mensen praten die dat willen, en mensen die dat niet willen hoeven ook niet door alle tekst heen.
Oh yes I heard you, but the question is, how does this profit me personally?
User avatar
Kieron Hellblade
Beheerder
Posts: 3698
Joined: 15 Dec 2008 22:54

Re: RPG - hoe serieus willen we?

Post by Kieron Hellblade » 04 Mar 2009 13:04

Dat vind ik een heel erg slecht idee. Je splitst het verhaal op en dat leidt tot meerdere problemen.

Spelers moeten dan meerdere fora in de gaten houden, waardor het alleen maar verwarrend wordt. Spelers voeren dan gesprekken, waar conclusies uitkomen die ze weer in het grote verhaal komen, waardoor die mensen gedwongen worden conversaties waar ze niet aan meedoen te herlezen om te zien hoe tot die besluiten is gekomen.

Ook krijg je op deze manier een groot verschil tussen mensen die vriendschappen vormen, dingen bespreken en acties besluiten en mensen die niet die tijd of interesse hebben en dus een heel stuk van de roleplay missen. Je dwingt ze bijna mee te doen, en alles te lezen, ondanks dat ze daar niet voor hebben gekozen of geen tijd hebben.

Het belangrijkste argument is dat het ook niet realistisch is. Op dit moment is er gewoon niet de tijd om gesprekken te hebben over alles.

Ik wil graag benadrukken dat er genoeg momenten komen waarin conversaties, teamwork en samen beslissingen maken mogelijk zijn. Dingen zullen stil liggen tot jullie besluiten verder te gaan. Er zal vaak genoeg niets gebeuren in de buitenwereld waar je op hoeft te reageren.

Dit punt in het verhaal is NIET zo'n moment. Er gebeuren zaken die niet wachten op jullie, die doorgaan ook al wil je dat ze stoppen om dingen te bespreken. Je hebt op dit moment de situatie niet in handen en de wereld gaat door. Dat maakt teamwork en conversaties lastig, wat ik in die context een groot voordeel vind tegenover live-sessies waarin iedere actie uitgebreid besproken wordt terwijl het om een split-second decision gaat.

De stress die je nu voelt is tijdelijk en bedoeld om je te laten realiseren wat je character voelt. Het opvullen met een subforum zou zonde zijn, omdat het juist die belangrijke druk wegneemt, maar ook totaal niet realistisch is. Terwijl een militair schreeuwt dat je nu moet reageren hebben jullie gesprekken van pagina's lang.

Die rust die je zoekt om de tijd te nemen voor gesprekken komt er, maar niet nu.
Blaat?
User avatar
Vladimir
Posts: 1172
Joined: 16 Dec 2008 10:00

Re: RPG - hoe serieus willen we?

Post by Vladimir » 04 Mar 2009 13:12

voor mij duidelijk !

thanks voor de snelle reacties =)
a screaming comes across the sky ...
User avatar
Johnny McGrey
Posts: 71
Joined: 21 Dec 2008 13:17

Re: RPG - hoe serieus willen we?

Post by Johnny McGrey » 04 Mar 2009 16:58

Mee eens: duidelijk.

Je kunt krijgen hoe je het hebben wilt :) jouw spel.
Oh yes I heard you, but the question is, how does this profit me personally?
Post Reply