Day Three - Broken Machine

...wake up...
Locked
User avatar
Kieron Hellblade
Beheerder
Posts: 3698
Joined: 15 Dec 2008 22:54

Day Three - Broken Machine

Post by Kieron Hellblade » 01 Sep 2009 22:01

Day Three. Vergeet niet eerst het einde van Day Two te lezen aangezien daar nog best wel wat dingen in gebeuren.
Blaat?

User avatar
Kieron Hellblade
Beheerder
Posts: 3698
Joined: 15 Dec 2008 22:54

Re: Day Three - Broken Machine

Post by Kieron Hellblade » 01 Sep 2009 22:02

De nacht verloopt zonder enige gebeurtenis. Op straat is het doodstil en ondanks de donkere wolken en het gebrek aan zon blijft het benauwd warm. Wie wakker is en rondloopt ziet soms, door een klein raam heen, ergens in Salem een lichtpuntje. Dieper de stad in, de richting van waar de Raiders heen zijn gevlucht, lijkt ergens in een gebouw een vuur te branden. Het is kilometers ver en je weet het niet eens zeker, misschien reflecteert er iets de bliksem die je soms ziet of is het de maan die van ver door de wolken heen komt. Toch is het moeilijk uit je hoofd te zetten dat er toch iemand anders in Salem bivakkeert.

s’Ochtends is er nogsteeds niemand op straat te zien. De rookpluim van de Tribeca is allang verdwenen, maar in die richting zie je geen geinfecteerden. Het is een groot verschil met je crash in Lyons, waar de rook tientallen van ze naar je leidde. De wolken zijn weggetrokken ergens gedurerende de nacht en de brandende zon is terug. Je weet niet zeker welke van de twee erger is, maar je hebt nu in ieder geval de kans uit Salem te komen. De Oculus geeft aan dat er nog wel donkere gebieden in de omgeving zijn, maar geen daarvan is een directe dreiging.

Ondanks dat iedereen nachtmerries heeft gehad over een zwartgeblakerd skelet, bedekt met glinsterende puntjes gesmolten glas, die bijvelverzen tegen je uit schreeuwt en beschuldigend achter je aan bleef lopen was de nachtrust toch goed. Een droom over Noah om je schuldgevoel of de ervaring van gisteren te verwerken, er is niets abnormaals aan behalve dat hij bij iedereen hetzelfde was. Voordat je erover kunt praten is hij echter al vervlogen, vergeten voor je hem kunt herinneren zoals zoveel dromen die je s’nachts hebt. Je blijft alleen maar over met een goed uitgerust lichaam, wat zich heeft kunnen herstellen tijdens de nacht. Ook je geest is helderder nu wat van de stress weg is en het gebrek aan geïnfecteerden en donkere wolken kikkert je wat op.

+1 Willpower voor iedereen vanwege de goede nachtrust
Twee dagen voorbij, dus Mick en Justin healen een lethal damage
Een dag voorbij, dus Quick Healer Vladimir healed een damage
Een dag voorbij, Harrison nog een te gaan voor het healen van een lethal damage.


Waar je wakker van werd was een luid schrapend geluid in je direct omgeving. Alleen Vladimir blijft slapend liggen. De arts heeft gisteravond meer gegeven dan de meeste mensen zouden kunnen en heeft tijd nodig om daarvan bij te komen. Hoe taai hij ook mag zijn, zijn meer dan menselijke prestatie heeft wel een prijs en hij bevindt zich in een diepe slaap om de reserves van gisteravond weer op te laden. Hoewel er door sommigen direct naar wapens wordt gegrepen blijkt er al snel geen reden voor alarm te zijn. Het is helaas geen vreemdeling met een warm ontbijt of iemand die verse koffie zet, maar toch een aangename verrassing.

Je ziet Mick, wankelend tegen een stoel aan staan die hij met zijn grote lichaam heeft verschoven toen hij bijna omviel. In zijn hand bengelt een van de laatste flessen sinasappelsap, leeg tot op de laatste druppel, terwijl op zijn kin wat van het oranje vruchtvlees hangt. Hij ziet er misschien niet op zijn best uit, maar het is verrassend dat hij weer op zijn benen is en zelfs kracht genoeg heeft te lopen na wat er allemaal gebeurd is. Ondanks het zware verlies van Noah voel je je opgekikkerd dat met hoe hard iedereen voor zijn leven gevochten Mick hij het toch gered heeft. Met alle tegenslagen is deze opkikker iets wat je goed kunt gebruiken.

+1 Willpower voor iedereen voor het redden van Mick

Vladimir slaapt nog. Is wakker te maken maar dit gaat moeilijk. Mocht niemand het vooralsnog nodig vinden hem te wekken dan mag hij wat dromen beschrijven ofzo. Natuurlijk is vanzelf wakker worden maar slaperig of een ochtendhumeur spelen ook een optie.

Eerder wakker worden zal wel zijn volgende sleep roll beinvloeden.

Die Willpower heb ik hem al gegeven want zodra hij ziet dat zijn patient er bovenop is motiveert dit hem ook en ik weet zeker dat ik dit straks vergeet te verwerken, daarom bij deze alvast.




Een hele dag de tijd om Ryker te zoeken, geen wolken die je tegen houden en een veilige schuilplaats om naar terug te keren mocht je het niet vinden. Is dat wat de dag gaat brengen?



Code: Select all

Mick       [*][*][*][*][*][X][X][ ]      Willpower 3/6   Flaregun (-1L) 1/1 R0                                                                                       Axe(2L)   .38 (2L) 0/6 R0
Vladimir   [X][X][ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ]   Willpower 6/6   Medkit 10/20   Bone saw (2L)   Scalpel (-1)
                                                         M16A3 (4L) 19/30 R0   
Joseph     [ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ]         Willpower 5/6   Hammer (2B)   Snomale (2B)   Knife (1L)   
Justin     [X][X][ ][ ][ ][ ][ ][ ]      Willpower 5/6   M1911A1 (3L) 5/7 R0   Fire Axe (3L)   
                                                         M16A3 (4L) 23/30 R0   
Harrison   [X][ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ]      Willpower 6/6   Remington 700 (4L, 9 again) 4/5 R9   Knife (1L)   
                                                         .44 (3L, 9 again) 6/6 R18


!!!DEADLINE ZATERDAG 5 SEPTEMBER 2200!!!
Blaat?

User avatar
Mick Fury
Posts: 336
Joined: 23 Dec 2008 19:07

Re: Day Three - Broken Machine

Post by Mick Fury » 01 Sep 2009 22:06

Hij wou niemand wakker maken, maar Mick had dorst en het ligt niet in zijn aard anderen om hulp te vragen. Nooit laten zien dat je zwak bent. De sinaasappelsap wist wat van het draaierige gevoel te onderdrukken, maar was vooral nodig om zijn droge keel te verhelpen. Alles deed zeer, maar Mick heeft zich nog nooit tegen laten houden door pijn. Het ooglapje was een verrassing en hij weet nog niet hoe hij er mee om moet gaan, maar een vraag is duidelijk.

“Ik neem aan dat de reden...” begint hij, zijn stem zwakker dan hij had verwacht “...dat ik hier met een gebroken been, geknakte ribben, missend oog en mijn halve knappe smoeltje eraf gebrand wakker werd...” terwijl hij kucht in de hoop meer volume eruit te krijgen “...is omdat jullie nadat ze mij opbliezen, Noah shish kebabden en tegen ons te pletter crashten...” de laatste woorden schreeuwt hij eruit “...JULLIE AL DIE MOTHERFUCKERS HEBBEN AFGEMAAKT!!??”

Mick haalt diep adem, in een poging de sterretjes weg te drijven die hij ziet na de inspanning van zijn geschreeuw en wacht op het antwoord. “Hoe de fuck hebben jullie dat voor elkaar gekregen?” hijgt hij...
Is it cuz I iz black?!

User avatar
Kieron Hellblade
Beheerder
Posts: 3698
Joined: 15 Dec 2008 22:54

Re: Day Three - Broken Machine

Post by Kieron Hellblade » 01 Sep 2009 22:18

Nu Mick weer terug is wordt het eerder genoemde punt van zijn XP toch wel redelijk belangrijk. Merkte dat er toen geen enkele reactie kwam op het voorstel om te stemmen over waar het aan uit gegeven moet worden, dus ik denk dat het beter is als ik het zelf bepaal.

Ik zal bij het originele concept van een damage dealer, goed met guns, taaie commando en zulk soort relevante skills blijven. Dit zodat je zeker weten op Mick kunt rekenen in combat. Op dit moment denk ik dus aan Iron Stamina 2, zodat zijn penalties genegeerd worden en hij effectief kan blijven knallen, samen met Fast Reflexes 2, zodat hij nog sneller dan ooit is en dingen kan doodschieten voor ze een dreiging worden of zijn de komende tijd behoorlijk fuckede lichaam ergens in cover kan gooien. Allebei dingen die bij een commando passen.

Mocht iemand hier problemen mee hebben, knal dat dan in de Mick character thread.
Blaat?

User avatar
Kieron Hellblade
Beheerder
Posts: 3698
Joined: 15 Dec 2008 22:54

Re: Day Three - Broken Machine

Post by Kieron Hellblade » 01 Sep 2009 22:30

Zoals in de vorige thread vermeld ben ik vrijdag tot en met zondag weg.
Blaat?

User avatar
Vladimir
Posts: 1172
Joined: 16 Dec 2008 10:00

Re: Day Three - Broken Machine

Post by Vladimir » 03 Sep 2009 16:28

Het huis is oud , maar ziet er nog goed uit. Buiten in de tuin staat een schommel, die kraakt als de wind het ding zachtjes voortduwt. Naast de schommel staat een driewieler. De originele kleur is nog amper te zien door de roest en de loshangende verfvellen heen.

De deur klemt, maar na een gematigde duw zwiept hij open. Modderige afdrukken op de deurmat. Je veegt je voeten eraan af.

De huiskamer is leeg en de echo van de stappen op de houten vloer slaan je oren in als slagen van een hamer op een aambeeld. Gele muren om witte vlakken geven aan waar er schilderijen en familiefoto's hingen.

Het ruikt er oud, maar door de mufheid ruik je iets anders. Iets vers. Je loopt door.

Een smalle deur , die niet opviel toen je de huiskamer instapte leidt naar de keuken. Je stapt erdoor.

Wind gaat door je haar en je kijkt om je heen. Een dennenbos ... Je blote voeten staan in vochtig mos en het kriebelt je tenen.

Achter je hoor je een stem en je draait je automatisch om. Op het aanrecht ligt een fruitschaal.

Een paar appels en een banaan. Je oog valt op iets anders. 2 identieke peren. Vlekken op de schil , de vorm van het steeltje en welke kant het opbuigt , het blaadje wat er aanvast zit en het tempo en de manier waarop het blaadje beweegt door de wind.

Je pakt een peer. De stem is luider: "Niemand is alleen. Samen zijn we verbonden in de eenheid van onze ziel. Dood is slechts het begin. De pijn is een illusie. Niets is een raadsel. Volg de spiraal naar beneden en zie dat ... "JULLIE AL DIE MOTHERFUCKERS HEBBEN AFGEMAAKT!!??"

Vladimir schrikt wakker. "Grmbl ... Wat ?"

Zijn ogen doen pijn en hij houdt er 1 dicht. Het licht dringt zijn ogen binnen en het lijkt feller te zijn dan ooit.

Hij proeft peer in zijn mond. De Rus kijkt rond en beseft zich waar hij is en de realiteit komt langzaam terug. Hij zakt terug en sluit zijn ogen.

Er klinken luide woorden in het Russisch. Je hebt geen idee wat ze betekenen maar je denkt niet dat hij de mooie ochtend begroet ...

Vladimir slaapt nog even door ...
a screaming comes across the sky ...

User avatar
Harrison
Posts: 550
Joined: 28 Apr 2009 21:27
Location: Troy, Oregon

Re: Day Three - Broken Machine

Post by Harrison » 03 Sep 2009 18:10

Na een goede nachtrust wordt Harrison wakker in de oude brandweerkazerne. Hij heeft op de grond geslapen, na al die maanden zwerven is hij gewend geraakt aan het slapen op een harde ondergrond, het feit dat het een houten vloer was in plaats van steen of aarde was op zich al een enorm pluspunt. Hij staat op het punt zich uit te rekken maar bedenkt zich dan dat het beter zou zijn het rustig aan te doen met zijn schouder. "Weer een nieuwe dag," denkt hij bij zichzelf terwijl hij naar buiten kijkt door een gebroken raam.

Als het blijkt dat Mick niet alleen wakker is maar zelfs alweer aan het rondlopen is geslagen is Harrison verast, iemand met zulke zware verwondingen zou langer nodig moeten hebben, nam hij aan. Als Mick zijn vragen stelt zwijgt Harrison, hij kan zich niets van het eind van het gevecht herinneren, ook wil liever niet al te veel denken aan het feit dat hij twee schoten loste, faalde, en daarna in elkaar werd gebeukt.

Harrison zoekt wat ontbijt bij elkaar. Het is misschien niet zo geweldig als dat van de dag ervoor, maar daar haalt hij zijn neus niet voor op. Dan begint hij een gesprek met zijn groepsleden. "Eigenlijk moeten we nog even wachten tot Vladimir ook wakker is, maar we moeten gaan bedenken wat we vandaag gaan doen. Ik neem aan dat jullie op zoek willen naar dat Rykers van jullie, maar ik zou het ook een aardig idee vinden om nog even hier in de stad rond te kijken of we nog voorraden kunnen vinden. Er liggen vast dingen in het kamp van die Raiders, het zou zo maar kunnen dat degenen die nog over waren 'm allemaal zijn gesmeerd nadat Humungus werd verslagen."

Terwijl hij verder eet wacht af hij wat de anderen vinden.
"Like one, that on a lonesome road / Doth walk in fear and dread, / And having once turned round walks on, / And turns no more his head;..."

User avatar
Joseph
Posts: 603
Joined: 19 Dec 2008 11:04

Re: Day Three - Broken Machine

Post by Joseph » 05 Sep 2009 18:35

Laura staat bij het raam met haar rug naar Joseph gekeerd. Ze mompelt iets “ elke dag is anders, elke dag is een stapje verder..” Joseph komt stap voor stap langzaam dichterbij. Laura’s haar is stoffig en op haar broek zitten ook stoffige plekken. “ Stap voor stap ben je dichterbij je einde Joseph” haar stem is zacht, vertederend maar ook licht spottend. Het huis beweegt opeens heen en weer. Joseph probeert met alle macht bij Laura te komen maar hij zakt na twee stappen door de houten vloer. Terwijl hij valt kijkt Joseph naar het het gat dat langzaam kleiner wordt en hij ziet Laura nog omkijken en glimlachen. De donkere omgeving waarin hij valt lijkt nog meest op een mijn zonder verlichting. Een angstig gevoel bekruipt Joseph “Niemand zal mij hier vinden”

Joseph knippert met zijn ogen en hoort een luid schraapend geluid. Hij kijkt om zich heen en ziet de kamer op de eerste verdieping van de brandweerkazerne.. Zijn laatste droom nog duidelijk in zijn hoofd. “ Laura,.. dat is een alweer een tijd geleden dat ik aan haar heb gedacht. Mis ik haar?”

Wanneer hij op staat merkt hij dat hij goed heeft geslapen, op die droom na. Zijn spieren zijn wat stijf door de ietwat harde ondergrond. Door een van de dekens te gebruiken die Harrison heeft meegenomen was het vrij goed te doen. “ Dag drie, laat deze dag beter zijn.” Hij drinkt wat water en gebruikt de brandweer stang om beneden te komen en te kijken wie het geluid maakte. Daar ziet hij Mick en hij hoort zijn vraag aan en reageert.

“Goede morgen, goed dat je weer actief bent Mick. We hebben ze verslagen.., Humungus is vrijwel zeker dood. En de rest is gevlucht als bange schapen.” zegt Joseph en hij pakt snowmale vast en wijst met het wapen naar buiten “dit wapen heeft ons geholpen, en nogal wonderbaarlijk. Het valt niet echt te begrijpen, we leven en daar gaat het om.”

In reactie op Harrison zegt Joseph
“Deze stad is leeg denk ik maar we kunnen altijd kijken. Meer problemen zoeken met die rovers daar heb ik geen zin in, dus ..tsja.., laten we naar het Noorden gaan?”

Joseph eet wat en loopt door de brandweerkazerne om te zien of niks weg is. Hij begint ook met wat spullen weer in de Ford te laden
eigen verzonnen droom is geen probleem?

User avatar
Kieron Hellblade
Beheerder
Posts: 3698
Joined: 15 Dec 2008 22:54

Re: Day Three - Broken Machine

Post by Kieron Hellblade » 06 Sep 2009 22:48

Heenreis was amper drie uur, terug meer dan zes en toen zijn we maar opgehaald met de auto. Rara, welk bedrijf is verantwoordelijk voor al deze vertraging?

Post komt morgen vanaf werk.
Blaat?

User avatar
Kieron Hellblade
Beheerder
Posts: 3698
Joined: 15 Dec 2008 22:54

Re: Day Three - Broken Machine

Post by Kieron Hellblade » 07 Sep 2009 10:35

Placeholder voor Justin
Blaat?

Locked

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest