Day One - Welcome Home

...wake up...
User avatar
BioTech
Beheerder
Posts: 3720
Joined: 15 Dec 2008 22:54

Re: Day One - Welcome Home

Post by BioTech » 12 May 2009 10:49

Evey weet iedereen die haar helpt te inspireren. Haar frisse moed en de mentaliteit die ze laat zien overkomt de tegenzin die de schijnbaar eindeloos lange taak bij iedereen oproept.

Succesvol! Willpower erbij voor Vladimir, Mick en Joseph, omdat iedereen meewerkt aan hetzelfde doel.

Maar zelfs met haar inzet kost het verplaatsen van de wrakken om de weg vrij te krijgen uren. Door het feit dat de zijkanten van de weg zijn afgezet en er steeds genoeg ruimte moet overblijven om zowel de oude voertuigen kwijt te kunnen als de auto's van de groep door te laten lijkt de klus haast een sadistische versie van Sokoban. Schuiven, passen, meten, duwen, auto's terughalen, doorsteken, versperring uit de weg krijgen, het geheel is een oefening in geduld. Meerdere keren komt het scenario klem te zitten en mag alles weer een paar stappen terug worden gedraaid. Het is ongelooflijk zwaar werk, maar de hitte buiten maakt het echt slopend.

Zelfs als iedereen zijn gewicht tegen de wrakken aan zet zijn ze soms zo bewegingloos door een gebrek aan wielen, dat de Tribeca met de neus er tegenaan wordt gereden en langzaam het gas opkomt om mee te helpen duwen. De Ford van Vladimir heeft voorop een lier zitten en zo nu en dan, als er genoeg ruimte is, krijgen de restanten deze gebonden om wat er over is van de trekhaak en wordt het brokstuk weggesleept over de weg. Tot drie keer toe scheurt een verroeste hoop in twee stukken als er te hard geduwd of getrokken wordt. Ondanks het gevaar van scherpe randjes, voor roest is niemand bang omdat tetanus een van de inentingen voor vertrek was, worden die moment op prijs gesteld, want twee halve auto's verplaatsen is makkelijker dan een hele.

Er zijn ook makkelijkere momenten, een aantal auto's hebben werkende wielen, als de handrem er nog niet af is reik je naar binnen, een flinke ruk en je duwt ze zo weg. Andere mankementen voorkomen dat ze ooit zullen rijden, maar die momenten waarin je werk iets gemakkelijker wordt zijn erg belonend. Een zoektocht door alle wrakken die je tegenkomt levert niet veel op. Deuren staan vaak open en de binnekant is net zo aangetast als buiten, maar ook kofferbakken zijn leeg achtergelaten. Een wegenkaart, zwaar inferieur aan de Oculus die je al hebt, een pakje kauwgom wat drie weken over de houdbaarheidsdatum heen is, een reserveband die nergens op past, vijf gevarendriehoeken en een babyzitje zijn het soort dingen dat je vindt. Iedere auto staat ook compleet droog, kleine vlekken op het asfalt, kleurige weerspiegelingen in het zwarte teer gebrand door de moordende zon, doen je vermoeden dat er iemand met een slang alles al heeft leeggezogen.

Als je klaar bent is de zon al onder, maar het wordt niet koeler. Je staat op de heuvel waar Justin het gebouw zag en kijkt uit over de vrije weg, een gevoel van opluchting gaat door je heen, al het werk was niet voor niets. In de verte zie je hetzelfde gebouw waar Justin naar keek voordat het zware werk begon, een ommuurd geheel met een paal en een onleesbaar bord. Als je terug kijkt naar Lyons is het moeilijk dingen op te maken in de duisternis. Het huis wat door Mick's flare in brand is gevlogen smeult zachtjes na en in de oranje gloed zie je menselijke vormen, tientallen, nogsteeds bij de brug bij de rivier, ze hebben de hele tijd niet bewogen.

De gigantische witte vorm van de Somnus doorbreekt de laatste schemering. Het schip, maandenlang jullie huis en werkplek, blijft achter, kapot en gebroken, dit is de laatste keer dat je haar zult zien. Je draait je rug naar de shuttle, achtergelaten tussen brandende ruines, wrakken en puin.

Als je de weg vervolgt, ingestapt terug in de koele omhelzing van airco, tussen wat haast een ereboog van aan de kant geworpen auto's lijkt, komt het bord steeds dichterbij.

De cryostasis heeft je lichaam gesloopt. Er stonden twee dagen gepland na het ontwaken zodat Justin genoeg zou zijn bijgekomen voor een normale landing. Ook de rest van jullie zou een periode van rust nodig hebben voordat normaal functioneren nodig was. In plaats daarvan zijn jullie direct na ontwaken gecrasht, werden lichamen beurs geslagen, zijn sommigen neergeschoten, hebben een paar de nieuwe wereld niet overleefd, is de rest zwaar bepakt aan het rennen geweest en eindigde de dag met het duwen van zware autowrakken.

Je hebt maanden geleefd op kant en klaar pakketten, voldoende in een periode waar je spieren amper belast werden, maar niet voor urenlang heftig werk. Je merkt dat je hongerig bent, je lichaam op zoek naar echte voedingsstoffen, ondanks dat iedereen sinds de landing een voedselpakket heeft gehydreerd met de watervoorraad en ze naar binnen heeft gewerkt. Ze houden je in leven, maar het is voeding, geen eten.

Hongerig, slaperig, het einde van de dag is in zicht. Op een paar honderd meter afstand, slechts een seconde of twintig voor de afslag kun je het bord dan eindelijk ontcijferen. Ondanks aangetast te zijn door wat de auto's en alles in Lyons heeft vernield, kun je de met stijlvolle goudkleurige letters op een donkere houten achtergrond moeiteloos lezen.

"Overlook Hotel"

Code: Select all

Noah       [X][X][X][X][ ][ ][ ]         Willpower 6/6   
Vladimir   [X][ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ]   Willpower 6/6   Medkit 4/10   Medkit 10/10    Bone saw (2L)   Scalpel (-1)   
Joseph     [ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ]         Willpower 6/6   Hammer (2B)   Knife (1L)   
Mick       [X][X][ ][ ][ ][ ][ ][ ]      Willpower 4/6   Flaregun (-1L) 1/1 R0   Axe(2L)   .38 (2L) 3/6 R0
Justin     [X][X][X][ ][ ][ ][ ][ ]      Willpower 6/6   M1911A1 (3L) 7+1/7 R0   Fire Axe (3L)   
Evey       [X][X][X][X][X][X][ ]         Willpower 4/5   Screwdriver (1L)   Blowtorch (-1L)   Hammer (2B)   Drill (1L)
!!!DEADLINE ZATERDAG 16 MEI 1045!!!
Blaat?
User avatar
BioTech
Beheerder
Posts: 3720
Joined: 15 Dec 2008 22:54

Re: Day One - Welcome Home

Post by BioTech » 12 May 2009 10:52

Voor info over slapen, zie het Vragen forum.
Blaat?
User avatar
Noah
Posts: 70
Joined: 16 Dec 2008 00:12

Re: Day One - Welcome Home

Post by Noah » 12 May 2009 11:00

Het lijkt een fata morgana, net als Noah niet verder kan verschijnt er een hotel. Iets wat zijn opa zei over een gegeven paard schiet hem te binnen en hij beseft zich dat dit niet het moment is om te doen wat zijn opa zei dat je vooral niet moest doen.

Noah zet zijn knipperlicht aan, hopelijk valt het genoeg op voor de anderen om te zien dat hij de afslag pakt. Voor de zekerheid steekt hij zijn arm uit het geopende raam en zwaait rond, om de aandacht te trekken. "Een bed..." mompelt hij naar Joseph en Evey, half verklarend waarom hij de weg af gaat, ondanks dat hij zeker weet dat ze het bord ook hebben gezien.

Noah parkeert zijn auto binnen het hek en wacht tot iedereen er is voordat hij kijkt of het dicht kan. Als dat niet mogelijk is en het hek opent naar binnen dan rijdt hij de auto ervoor zodat het niet open kan.
User avatar
Evey
Posts: 35
Joined: 02 Feb 2009 15:35

Re: Day One - Welcome Home

Post by Evey » 12 May 2009 11:05

Het voelde goed om eindelijk weer eens als een team samen te werken in plaats van onderling te vechten. Zwaar werk om haar gedachten te verzetten van alle doden vandaag was precies wat ze nodig had. Het feit dat haar inspanning de rest motiveerde is bijna genoeg om een glimlach op haar gezicht te toveren als ze onder de koele airco onderuitgezakt naast Noah zit.

Als ze het bord leest komt die glimlach dan ook daadwerkelijk tevoorschijn. Een hotel, met bedden. Een echt bed. Niet meer vastgebonden op een pijnlijke plank, in dezelfde ruimte als de snurkende Mick hoeven te rusten, maar op een zacht bed. Ze krabbelt overeind in haar stoel en kijkt naar het gebouw. Ze wil graag naar binnen, maar wacht tot iemand anders meegaat.

Evey verkent het hotel, maar alleen als er iemand anders meegaat.
The Grand Essentials of Happiness are: something to do, something to love, and something to hope for.
User avatar
Mick Fury
Posts: 336
Joined: 23 Dec 2008 19:07

Re: Day One - Welcome Home

Post by Mick Fury » 12 May 2009 12:24

"Ok luitjes, het ziet er naar uit dat dit onze slaapplek voor vannacht wordt." zegt Mick met de nadruk op 'vannacht'. Er is teveel gebeurt hier en hij weet dat het nog lang niet veilig is met al die oogloze bastards buiten.

"Ok, tijd voor een verkenningsronde. Iedereen, blijf bij elkaar. Denk aan Raffi als je het idee hebt om alleen op pad te gaan..." Dat laatste zegt Mick op sombere toon terwijl hij denkt aan z'n maatje. Meteen voelt hij de woede opkomen en zegt: "Beter voor die oogloze teringlijers dat ze uit dit Hotel zijn, anders staat er een partij pijn voor ze op het menu. Ik zal er eens een laten leven en kijken wat ik voor informatie eruit kan halen... letterlijk..."

Mick pakt z'n gun, en wacht met naar binnen gaan tot iedereen mee gaat. Hij laat niemand achter. Als iemand niet meegaat, gaat Mick ook niet. In dat geval is hij waakzaam en probeert hij vanuit de buitenkant te checken of het hotel misschien bevolkt is.
Is it cuz I iz black?!
User avatar
Justin Time
Posts: 509
Joined: 03 Jan 2009 19:20
Location: [||||||..........]

Re: Day One - Welcome Home

Post by Justin Time » 12 May 2009 17:18

Dit was een lange dag. Een dag waarin veel is gebeurd. Justin zet de motor vlakbij de ingang van het hotel en checkt hoeveel benzine er nog over is en hij maakt een inschatting hoe ver hij hiermee nog kan rijden. Dit doet hij ook voor de andere voertuigen. Vervolgens haalt zijn gun tevoorschijn.

''Oke Mick ik volg je''
Turbo! Turbo!
User avatar
Joseph
Posts: 603
Joined: 19 Dec 2008 11:04

Re: Day One - Welcome Home

Post by Joseph » 13 May 2009 00:32

"Dit ziet eruit als een een goede rustplaats" zegt Joseph als hij het bord ziet

Binnen is de auto heerlijk koel en Joseph strekt zich uit. Even weg uit de hitte en uit Lyons doet hem goed.

Hij mist het leven in de ruimte en daarvoor "De tijd in de ruimte was geweldig, voordat we cryostasis in gingen was alles normaal en de missie voelde geslaagd. Nu is alles anders. Ik heb rust nodig" bedenkt hij

"Het gebouw ziet er veilig uit met z'n muren" zegt Joseph terwijl hij met een slaperig been onhandig uit de auto stapt

"Je hebt gelijk Mick" zegt hij en vraagt zich af wat Raffi is overkomen "Zoveel mensen verloren.."verzucht hij

Joseph verkent het hotel
User avatar
Vladimir
Posts: 1172
Joined: 16 Dec 2008 10:00

Re: Day One - Welcome Home

Post by Vladimir » 13 May 2009 13:42

Na de auto te hebben geparkeerd op het Hotel terein , stapt Vladimir uit.

De autosleutels verdwijnen in zijn nieuwe doktersjas ...

Het groepswerk doet Vladimir goed ; hij werkt graag in een ge-oliede machine , en iedereen lijkt weer wat nieuwe motivatie te hebben !

Hij gespt de scalpel uit de binnenkant van zijn jas en houdt hem in zijn hand.

"Hey Mick", zegt hij koel, "zouden ze het bier al koud hebben staan ...?"
a screaming comes across the sky ...
User avatar
BioTech
Beheerder
Posts: 3720
Joined: 15 Dec 2008 22:54

Re: Day One - Welcome Home

Post by BioTech » 13 May 2009 13:44

Een, twee, drie, vier
Blaat?
User avatar
BioTech
Beheerder
Posts: 3720
Joined: 15 Dec 2008 22:54

Re: Day One - Welcome Home

Post by BioTech » 13 May 2009 13:44

Hoedje van papier
Blaat?
Locked