Prologue - Deep Sleep

...wake up...
Katya
Posts: 31
Joined: 07 Jan 2009 00:48

Re: Prologue - Deep Sleep

Post by Katya » 01 Feb 2009 20:44

Ze schermt de microfoon van de headset een beetje af om te voorkomen dat het geluid van de berichten en de uitnodiging voor het diner niet doorknallen naar de Dostovei. "Cerebrosus?" zegt ze rustig terug, om Boris aan de praat te houden. Ondertussen werpt ze vragende blik de cockpit rond. Terwijl Boris zijn verhaal vervolgd let ze ook met een half oog op de berichten. Helden? Ze voelt zich op het moment niet heel erg heroïsch, er is nog teveel onbekend...
User avatar
Noah
Posts: 70
Joined: 16 Dec 2008 00:12

Re: Prologue - Deep Sleep

Post by Noah » 01 Feb 2009 23:49

Bij het horen van naam Jezus voelt Noah zich gelijk beledigt. Hoe durf je mij met HEM te vergelijken? Mensen hebben ook geen fatsoen meer tegenwoordig. Maarja, ze zitten hier niet vanwege hun fatsoen. Tijd om de data uit de cryopods te halen en te analyseren.

Ik haal de data uit de cryopods met een laptop die bij een van de pods staat. Daarna ga ik de data analyseren in de eetruimte
User avatar
BioTech
Beheerder
Posts: 3727
Joined: 15 Dec 2008 22:54

Re: Prologue - Deep Sleep

Post by BioTech » 01 Feb 2009 23:58

Mick stapt de airlock in met de in elkaar geknutselde bom. De verwarming in zijn pak laat hem voor de eerste keer in maanden iets anders dan kou voelen. Raffi wenst hem geluk en doet een stap naar achteren. Nadat Justin klaar is met Noah afpoeieren door de intercom is het slechts een seconde stil voordat Joseph de bemanning op de hoogte stelt dat Mick naar buiten gaat. Mick drukt op de knop in de airlock, het lampje voorin brandt en Justin bevestigt de opdracht. De binnenste deur begint met een zacht gesis dicht te glijden.

Noah blijft achter in het eetgedeelte, met aan de ene kant Raffi en Joseph bij de airlock en de rest van de bemanning in de cockpit. Hij fladdert naar de cryopods en neemt alle gegevens over op een laptop. Het feit dat iedereen nog leeft is een hint dat alles is goed gegaan, maar onderzoek en hard werken hebben hem al vanaf het begin de resultaten geleverd om dit wonder te bereiken. Als de laptop klaar is trekt hij deze uit het docking station en keert terug naar de eetzaal. Hij klapt de laptop uit en begint met lezen. Ondanks dat het bij alle proefpersonen ook zo was, blijft het opvallend dat hersenactiviteit compleet afwezig is tijdens de cryostasis. Geen dromen, geen gedachten, geen zenuwpulsen, iedereen was klinisch dood tijdens zijn stasis.

Vladimir begeeft zich naar de cockpit, weggejaagd door Noah’s praktijken en aangetrokken door de berichten hoopt hij meer informatie te vinden. Daar bekijkt Johnny via de camera hoe Mick langzaam wordt opgesloten met een raar pakket terwijl hij en Justin besluiten het tweede bericht af te spelen.

+++Initiate playback message 2+++
+++6-6-2013 14:38+++

“Ehm..…Mission Control hier.” Wederom is het de stem van Ed Brubaker die door het schip klinkt. “We eh…schakelen per direct over naar het Back-up plan.” Ed klinkt nerveus, alsof hij dagen niet heeft geslapen en puur op koffie loopt. Zijn stem slaat over als hij de berichten doorgeeft. “De CDC heeft de epidemie in Tampa niet…ik herhaal, niet…kunnen isoleren en het verspreidt zich richting de basis. Er zijn alleen al in de US….ow shit…zeven andere outbreaks...fuck…San Francisco is zes dagen geleden naar….Jezus nee…stage 4 gegaan en eergisteren…ow God…opgegeven.” De term stage 4 zegt niemand iets, maar het klinkt onheilspellend genoeg, nog los van de rotsvaste Ed zo in paniek.

Op de achtergrond klinkt veel geroezemoes, alsof tientallen mensen druk in gesprek zijn. “Wij van NASA pakken…wat nee, dat kan niet… over 2 uur de MCV’s naar NORAD, we…we…we nemen contact op als we…als we… daar aankomen om jullie landing te…te coördineren. Met een sterftepercentage van 92% nog los van de zojuist ontdekte mutaties is…is…is Cere…Cerebrosus….ow God nee….verantwoordelijk voor het bevel aan NASA personeel om alle….nee, nee, nee, familie achter te laten en…ow God…Jezus nee…Catherine…Jake…ik…ik kom eraan…”

Er klinkt een zachte klap, alsof er ergens iets omvalt en het bericht speelt door. Er is geen verstaanbaar woord uit te halen, maar het gemurmel op de achtergrond blijft doorgaan. Na twee minuten klinkt er luid genoeg om te kunnen horen een vragende stem “Jezus…Ed? Waar is hij….? Is hij naar de…” Paniekerig schreeuwt iemand anders, een vrouw “Ow God, de verbinding staat nog op, Christus, de Somnus, die arme klootzakken….Snel, trek het eruit! Trek het e…”
+++End of message+++

Mick hoort niets van dit alles in zijn ruimtepak als de deur van de airlock sluit en na een paar harde klikken brandt er een rode lamp boven de deurvergrendeling. Raffi en Joseph zien Mick door het kleine raampje heen rustig ronddobberen met het pakket naast hem. De buitenste deur glijdt open en Mick is blootgesteld aan de oneindige ruimte. De warmte die hij voelde verdwijnt als het pak ineens moet vechten tegen de kou van het heelal.

Hij grijpt met een hand een handvat beet en met het andere de bom om deze zo hard mogelijk weg te gooien uit de luchtsluis. Het is raar om te zien hoe de bom met precies dezelfde snelheid als Mick hem gooide weg blijft vliegen. Geen wrijving, niks om de worp af te remmen dus het geheel schiet er met constante snelheid vandoor. Mick kijkt naar de flessen terwijl ze wegschieten, ze worden kleiner en kleiner.

Ineens is daar een flits, een vlammende vuurbal die binnen een seconde verstikt is door de ruimte en verdwijnt. Er geen knal, zonder zuurstof is er niets dat het geluid kan doorgeven. In het vacuüm bewegen dingen op constante snelheid zonder wrijving, Mick’s worp liet dat net al zien, maar dit geldt ook voor objecten in tegenovergestelde richting. Mick ziet de flarden gloeiend metaal van de zuurstofflessen op zichzelf en het schip afschieten terwijl de kou de lichtpuntjes bijna onmiddellijk dooft. Honderden stukken metaal knallen tegen het schip, sommigen zo groot als een splinter, anderen als een vuist.

“Cerebrosus” herhaalt Boris. “Toen het begon leek het niet gevaarlijk genoeg voor uitgebreid onderzoek, maar toen het om…..*KKKKZzzzzZZzrrrRRtTTtt*….” Op het communicatiescherm verschijnt.
+++Communication with Dostovei lost+++
+++Critical Damage: Communication Array+++

Binnen in het schip klinkt het alsof het regent, staal knalt op staal, terwijl veel brokstukken afketsen op de romp zijn er ook genoeg plekken waar kritieke apparatuur geraakt wordt. De klap van de impact duwt het schip in een zachte rol en het glijdt uit zijn vaste baan om de aarde, steeds meer op de planeet af, aangetrokken door de zwaartekracht.. Voorin verandert de cockpit in een kerstboom, rode en oranje lampjes verschijnen overal, groene regels veranderen van kleur op tientallen schermen en beginnen te knipperen, ergens klinkt een sirene.

Mick voelt een stekende pijn in zijn onderbeen en ziet een vingerdikke metaalsplinter uit zijn rechterbeen steken, vlak boven de knie. Kleine belletjes bloed drijven omhoog en bevriezen voor zijn neus. Het pak dicht zichzelf meteen bij de wond, maar niet voordat de kou diep in zijn been bijt. Hij wordt achteruit geslagen door een klap tegen zijn borst. Weer een scheut van pijn als de kou naar binnen glipt. Een klein gat met bevroren rode spetters is zichtbaar vlak onder zijn negende rib. Een klein gat aan de achterkant is identiek, diep in de binnendeur geboord zit een glimmende metaalsplinter, met rood ijs er overheen gesmeerd. Mick’s helm begint zich te vullen met bloed dat naar boven drijft uit de wond. Hij kijkt naar Raffi en Joseph, ze zien door het raam hoe belletjes rode vloeistof binnen in de helm van beneden naar boven langs zijn gezicht drijven, en deze keer is het geen tomatensoep.

Code: Select all

Noah		[ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ]		Willpower 6/6 
Vladimir	[ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ]	Willpower 6/6
Raffi		[ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ]	Willpower 5/5
Joseph		[ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ]		Willpower 6/6
Johnny		[ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ]		Willpower 4/4
Mick		[X][X][X][ ][ ][ ][ ][ ]	Willpower 6/6
Justin		[ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ]	Willpower 6/6
Katya		[ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ]	Willpower 7/7
!!!DEADLINE ZONDAG 8 FEBRUARI 2359!!!

Zeg hallo tegen jullie stat balk. Ik zal hier damage, Willpower, Initiative, huidige armour/weapons en aantal kogels en dat soort zaken op bij houden. Als iemand ideeën of suggesties heeft voor een duidelijker of beter systeem, geef maar een gil. Mocht je niet (meer) weten hoe damage werkt, knal het in Vragen.
Blaat?
User avatar
Raffi
Posts: 110
Joined: 16 Dec 2008 21:42

Re: Prologue - Deep Sleep

Post by Raffi » 02 Feb 2009 00:38

"Kut hoeren neten!" Schreeuwt Raffi uit als de bom ontploft. Blinde paniek grijpt hem terwijl het schip geraakt wordt. Hier was hij niet voor getrained. Sterven in de cosmos was niet het einde dat hij geplanned had.

Het beeld van Mick dat geraakt wordt door scherven brengt hem binnen een seconde terug. "Joseph! Alarmeer de rest, Mick is geraakt!" Hij werpt een blik op de airlock controls en bekijkt wat hij kan doen.

Ik probeer de airlock aan te zetten vanaf hier en hem te helpen met de medic die er vast aan komt
Image
User avatar
Johnny McGrey
Posts: 71
Joined: 21 Dec 2008 13:17

Re: Prologue - Deep Sleep

Post by Johnny McGrey » 02 Feb 2009 09:45

Johnny zit verbijstert en in totale stilte te luisteren naar het bericht te luisteren "Dit moet een grap zijn".

Dan ziet Johnny een flits op de camera en traag draait Johnny naar de camera op te kijken wat dit was. Als het schip geraakt is schreeuwt hij: "Fuck!".

Onmiddelijk vraag ik een damage report aan. "Het was een bom! Een bom zeg ik je! Waarom verteld niemand me hier iets! Waar is die waardeloze Noah mee bezig! hij heeft mission command! en hij preekt over het fucking eten terwijl er een bleeding bom aan boort was! Gloeiende godverkut!" Klinkt er terwijl z'n vingers over de controls schieten.

Noah niets persoonlijk hoor :P
Oh yes I heard you, but the question is, how does this profit me personally?
User avatar
Mick Fury
Posts: 336
Joined: 23 Dec 2008 19:07

Re: Prologue - Deep Sleep

Post by Mick Fury » 02 Feb 2009 12:20

KAK! En wat andere verwensingen vliegen door Mick's hoofd. Maar al snel neemt zijn pragmatische kant over. De pijnlijke wonden zorgen ervoor dat hij zich concentreert en maakt dat ie naar de luchtsluis komt. Gezien de metaalsplinters in de romp van het koekblik zal de rest ook wel weten wat er gebeurt is en de nodige maatregelen nemen.

Heel simpel, get me into the ship!

Waarom voel ik me nu net Token uit South Park? De enige neger en die mag meteen weer met een bom kutten die weer afgaat en em aardig verwond :(
Is it cuz I iz black?!
User avatar
Joseph
Posts: 603
Joined: 19 Dec 2008 11:04

Re: Prologue - Deep Sleep

Post by Joseph » 02 Feb 2009 16:16

Epidemie op aarde ... dit is niet waar! er zullen zoveel complicaties zijn. Hopelijk is mijn familie veilig in Frankrijk. Het platteland zal waarschijnlijk minder last er van hebben.
Ik vraag me af of mijn vrienden in Canada zijn getroffen, misschien zijn sommigen al dood." Bedenkt Joseph daarna richt hij zijn blik naar de airlock..waar de explosie is te zien

"Dit had ik niet vewacht... de druk zorgt zeker dat er iets veranderd in het explosief. Verdomme, gevaarlijker dan ik dacht, maar het is wel weg van het schip." bedenkt hij

Joseph ziet dat Mick gewond is en vloekt zachtjes "merdé!"

" Oke Raffi, maar ik denk dat we eerst een doctor nodig hebben" antwoord hij en opent een intercom channel waardoor de hele schip hem verstaat. " Doctor Vladimir nodig bij laadruimte , haast is geboden. "
Last edited by Joseph on 02 Feb 2009 21:59, edited 1 time in total.
User avatar
Justin Time
Posts: 509
Joined: 03 Jan 2009 19:20
Location: [||||||..........]

Re: Prologue - Deep Sleep

Post by Justin Time » 02 Feb 2009 18:08

''Wtf is er op onze blauwe planeet aan de hand... Hier moeten we het fijne van weten....''

Op dat moment springt de kerstverlichting aan voor de ogen van Justin. 'WTF, WTF, mijn mooie shuttle, alsof de binnenkant niet verrot genoeg was?! Wat zijn jullie in godsnaam allemaal aan het doen?!''

Justin neemt snel het statusrapport door; en graaft in zijn geheugen welke stappen er nu doorlopen dienen te worden om weer in een veilige baan terecht te kunnen komen.

Indien uit het statusrapport blijkt dat het veilig is om de thrusters te starten EN wanneer Mick de neger weer binnen is probeert Justin de shuttle weer in een veilige baan te krijgen
Turbo! Turbo!
User avatar
Vladimir
Posts: 1172
Joined: 16 Dec 2008 10:00

Re: Prologue - Deep Sleep

Post by Vladimir » 03 Feb 2009 20:54

Vladimir hoort het 2e bericht van Ed en denkt:

"Hmm. 92 % sterfgevallen exclusief net ontdekte mutaties. Noord-Amerika is niet meer. Waarschijnlijk Zuid-Amerika ook al niet meer als het zo sterk is. Grote kans dat globale verspreiding niet te vermijden is. We zullen het snel genoeg weten."

Vladimir is niet snel onder de indruk ergens van, maar een epidemie op zo'n grote schaal is niet iets wat je zomaar uit je hoofd zet. Zelfs niet deze bikkelharde Rus.

"Genoeg. De bemanning heeft me nodig", denkt Vladimir, wanneer de brokstukken om ieders' oren vliegen.

Vladimir ziet dat de mensen om hem heen in orde zijn , naast wat geschokte en ge-agiteerde gezichten en loopt naar de achterkant van het schip om te zien of mensen zijn hulp nodig hebben".

Ik loop naar achter en help mensen die hulp nodig hebben met mijn medical kit en eventuele medische apparatuur die het schip met zich draagt.

Medicine 4 + Dexterity 3 = 7 Dice
a screaming comes across the sky ...
Katya
Posts: 31
Joined: 07 Jan 2009 00:48

Re: Prologue - Deep Sleep

Post by Katya » 06 Feb 2009 08:43

Katya doet een stap terug van alle consoles. Al die storingsmeldingen betekenen vast weinig goeds, maar ze maakt zich niet de illusie dat ze hier ook maar een klein beetje mee kan helpen. Ze kijkt naar Johnny en Justin om vast te stellen of alles onder controle is, maar naast geschokte en geconcentreerde gezichten ziet ze weinig bijzonders.

Ze maakt aanstalten om de cockpit te verlaten "Ik denk dat ik hier niet zoveel kan betekenen jongens, ik ga achter even kijken of ik daar wel van toegevoegde waarde kan zijn." Ze duikt naar buiten en baant zich een weg naar achter om daar hulp te bieden waar het kan.
Locked