Prologue - Deep Sleep

...wake up...
Locked
Katya
Posts: 31
Joined: 07 Jan 2009 00:48

Re: Prologue - Deep Sleep

Post by Katya » 29 Jan 2009 23:09

"Ik ben heel erg vergevingsgezind Boris" Katya probeert het gesprek op gang te houden. "En natuurlijk vergeef ik je, maar ik wil wel graag weten waarvoor ik je dan moet vergeven. En waarom ben je dan tot de daad gekomen die we moeten vergeven? Kunnen we er misschien samen over praten? Kan je hierheen komen?"

Ik heb het gevoel dat de tijd wat aan het dringen is en ik probeer wat meer info uit hem te krijgen. Ik spreek hele arsenaal aan manipulation/empathy/persusasion/Academics
User avatar
Vladimir
Posts: 1172
Joined: 16 Dec 2008 10:00

Re: Prologue - Deep Sleep

Post by Vladimir » 31 Jan 2009 19:14

Na het onderzoek plaatst Vladimir de samples in 1 van de kabinetten die aan de muur hangen , na ze te hebben ge-labeled met de gegevens:

"Maag-inhouds-onderzoek , 21-12-2013 , Noah + Raffi".

Na het sluiten van het kabinet hoort Vladimir een taal waar hij maar al te bekend mee is vanuit de cockpit.

Het gesprek is lastig te volgen omdat het van best veraf komt , en er nog allerlei andere geluiden door het schip heen klinken, maar 2 van de zinnen komen duidelijk binnen bij Vladimir:

"Я очень всепрощающий Борис ... ... Закон ... ... ... должен ... ... Может быть, мы можем поговорить вместе?"

"Ik ben heel erg vergevingsgezind Boris ... ... daad ... ... ... moeten ... ... Kunnen we er misschien samen over praten?"

Vladimir denkt:

"Klinkt goed. Doelgericht. Effectief. Waarschijnlijk geen directe hulp nodig."

Dan hoort Vladimir de oproep over de intercom en hij herkent de stem als die van Noah.

Ik loop naar het eetgedeelte en hoor daar waarom ik/we daarheen ben/zijn geroepen
a screaming comes across the sky ...
User avatar
Noah
Posts: 70
Joined: 16 Dec 2008 00:12

Re: Prologue - Deep Sleep

Post by Noah » 31 Jan 2009 23:42

Via de intercom

Hallo? Test, test. Werkt dit ding uberhaupt wel?

Ik zie Vladimir binnen komen lopen

Ah...gelukkig, ziet er naar uit dat de intercom werkt. Nogmaals ik begrijp dat jullie allemaal druk zijn met de eerste noodsituaties dus doe ik de welkom speech tijdens de eerste gezamenlijke maaltijd welke over 3 uur is. Ik wil jullie allen erop wijzen dat dit een verplichte bijeenkomst is. Ik verwacht dat jullie binnen dit tijdsbestek de problemen hebben getackled. Jullie zijn niet voor niets uitverkorenen. Er wordt niet gewacht met de maaltijd. Het gezamenlijk dineren is fundamentaal voor onze samenwerking en team building.
Tot de maaltijd zijn jullie vrij om te doen wat jullie willen. Als er dringende vragen zijn dan ben ik hier te vinden.
Einde bericht

Geen merits etc, eerst kijken wie er op komt dagen :)
User avatar
BioTech
Beheerder
Posts: 3720
Joined: 15 Dec 2008 22:54

Re: Prologue - Deep Sleep

Post by BioTech » 01 Feb 2009 00:15

Terwijl Mick zich in een ruimtepak probeert te hijsen staat Raffi hem zo goed mogelijk bij. Mick is groot en breed dus het algemene pak is behoorlijk krap. De twee buitelen rond elkaar terwijl klemmen worden aangetrokken, sluitingen verdwijnen en stukken in elkaar worden gedraaid.

Katya knalt er iedere techniek doorheen die ze kent in de hoop ergens informatie te vinden, Boris aan de praat te houden. Het is stil aan de andere kant, een zacht gehijg van nerveuze ademhaling is te horen, maar Boris spreekt niet.

Joseph ziet dat de flessen losgekoppeld zijn van het systeem en nergens aan vast zitten. Een paar stukken zijn compleet onbedekt met wat dan ook en kunnen makkelijk vastgegrepen worden om het pakket rond te kunnen sturen. Hij grijpt het beet en begint zich door de shuttle te bewegen.

Johnny werkt zich door de diagnoseschermen, status reports en indicatoren om erachter te komen dat het schip perfect in orde is. Alles is groen, 100% en werkt zonder fouten. De autopilot staat uit, er is iets minder zuurstof maar nog genoeg voor enkele weken. Wel opvallend is dat Skynet, het programma wat luchtvaartverkeer en de weersomstandigheden in de gaten houdt, wel een heleboel rare metingen geeft. Het lijkt alsof er geen enkel vliegverkeer in US luchtgebied is en de weersatellieten geven metingen aan die Johnny nog nooit heeft gezien. Regen, maar met waarden die het systeem niet thuis kan brengen, en zeer veel onregelmatigheden vanaf de Oostkust tot aan het Midwesten.

Noah’s mededeling gaat over de intercom. Vladimir bergt zijn spullen op en is aanwezig voordat iemand anders heeft gereageerd. Twee mannen, klaar met hun werk en op zoek naar de volgende stap.

Na de onsuccesvolle pogingen van Justin om contact op te nemen met Ground Control besluit hij hun boodschappen te beluisteren. Hij raakt het touchscreen aan. Daar verschijnt in zachtgroene letters de volgende boodschap.

+++Initiate playback message 1+++
+++5-24-2013 11:42+++

“Hey diepvrieslollies, hoe staat het leven?” De stem weergalmt door het hele schip. De laatste communicatie via dat paneel was het afscheid van Ground Control, voordat iedereen in zijn cryopod ging. De speakers door het hele schip werden gebruikt zodat iedereen kon horen wat er gezegd werd. Een saaie speech over de toekomst van de mensheid was waar iedereen mee naar bed werd gestuurd. De stem klinkt nu door dezelfde speakers, het bericht is voor iedereen duidelijk te verstaan. “Mijn God, wat voel ik me een idioot, dit is alsof je een voicemail inspreekt, een beetje in jezelf lullen en hopen dat het aankomt. Het enige verschil is dat het bij jullie nog maanden gaat duren voordat je dit hoort.”

Iedereen herkent de stem van Ed Brubaker, Mission Specialist van NASA en al maandenlang jullie contactpersoon. Tijdens de training zijn er enkele ontmoetingen met hem geweest. Hij is een man van achter in de 30, licht kalend en duidelijk het type wat veel achter een bureau zit. Hij heeft twee dochters en zijn tweede vrouw is zwanger van zijn derde kind. Zijn gevoel voor humor lijkt soms ongepast, maar het heeft nog nooit zijn carrière in gevaar gebracht of ook maar een enkel aspect van zijn werk of de missie belemmerd. “Ongelooflijk, jullie liggen daar maandenlang te dromen en krijgen nog meer betaald dan ik. Terwijl wij hier al het werk doen zitten jullie in een diepvries te fantaseren over parelwitte stranden. Damn, het leven is niet eerlijk.” Iedereen kent Ed goed genoeg om te weten dat hij niet bitter is of het jullie niet gunt, zijn lach is gemeend en hij ziet zelf de humor in van de situatie, de oneerlijke verdeling doet hem niets.

“Zeven maanden slapen, ik zou er alles voor geven met het gehuil van de nieuwe kleine nu. Jaja, ik ben weer vader geworden, deze keer een zoon. Kleine Jake is een echte jankerd, er zijn sigaren voor jullie als je terug komt. Geweldig hoor, ik kan nog geeneens zeven uur mijn ogen dichtdoen en jullie slapen non-stop.” Tot nu toe was het moeilijk te beseffen dat er zeven maanden waren verstreken, maar het besef dat er dingen zijn gebeurd in jullie afwezigheid dringt nu wel door. En hoewel het moment tussen slapen en ontwaken slechts een seconde leek, is er ergens iets in je hoofd wat lijkt te merken dat de vrolijke lach van Ed veel langer is weggeweest.

“Anyways, ik neem geen contact op om te klagen over mijn slaaptekort. Er is een uitbraak van een of andere ziekte in Tampa, minder dan 200 kilometer van Cape Canaveral vandaan en de CDC schreeuwt moord en brand. De hoge heren hier vonden het een goed idee om jullie te herinneren aan de noodprocedures, ondanks dat die in jullie mission guide staan en we ze al tot in den treure hebben herhaald.” Ed klinkt zelfverzekerd, lacherig is niet het goede woord, maar aan zijn stem is duidelijk te horen dat de situatie niet ernstig is. “Ik ben het niet eens met deze beslissing van hoger hand, waarschijnlijk is dit over in een week en zitten jullie nu voor niks in paniek te luisteren, maar goed….”

Zijn stem wordt monotoon en het is duidelijk dat hij het volgende stuk opleest.
“Primary plan: Landen op Cape Canaveral
Secundary plan: Landen op San Francisco International Airport
Back-up plan: Als beide locaties onbeschikbaar zijn zal de Nasa Mobile Command Vehicle zich positioneren daar waar wel de mogelijkheid is veilig te landen.
Emergency plan: Maak gebruik van een non-commercieel vliegveld om te landen.”

Het is even stil. “Nou ja, lijkt me duidelijk dat als dingen uit de klauw lopen en jullie echt goed de lul zijn Justin die kist wel aan de grond kan krijgen zonder hulp van de grond.” In een seconde is de formele stem weg en verandert Ed weer in de vriendelijke man die jullie kennen. “Jennifer gaf haar spreekbeurt over helden in groep 3 en had het over jullie, de pers heeft ook al flink wat stukken aan de missie gewijd en van wat ik begrijp lopen de sponsors warm voor de groep mensen die ons onsterfelijkheid gaat brengen. Als dit lukt, zullen jullie nooit meer hoeven te werken.” Ed slaat een diepe zucht. “Ik ga proberen wat te slapen tijdens de lunch, vannacht zal ik wel weer geen oog dicht doen. Sterkte en slaap zacht.”
+++End of message+++

Het scherm keert terug naar het hoofdmenu, het eerste bericht nu blauw, bericht twee en drie nogsteeds groen.

+++
Current Transmission – Dostovei

Messages
* Message 1 +++ 5-24-2013 11:42+++ Mission Control
Message 2 +++6-6-2013 14:38+++ Mission Control
Message 3 +++ 6-21-2013 04:38+++ NORAD
+++

Ondertussen heeft Mick zich in het pak weten te krijgen. Het zit strak om de schouders en bij zijn benen. Breakdancen zit er niet in, maar hij kan zich zonder al teveel moeite voortbewegen richting de luchtsluis. Joseph heeft ondertussen de flessen voor zich uit geduwd, ze hangen al in de kleine vierkante ruimte waar Mick voor staat. Als Mick besluit naar binnen te gaan en de hendel over te halen zal de deur zich sluiten zodra ook in de cockpit het akkoord is gegeven. De volgende stap is dat de buitenste deur zich opent en Mick zal zich dan in de vrije ruimte bevinden.

Vladimir en Noah staan in het midden van het schip. Ze zien Mick aangekleed voor de locker staan nadat Joseph er een voorwerp in heeft gewerkt. Raffi staat erbij. Aan de andere kant zien ze Justin, Katya en Johnny opgelicht door schermen en bezig met de panelen.

Boris klinkt verslagen, gebroken, moe van vechten. Hij fluistert zacht in Katya’s oor: “Ze noemden het Cerebrosus…”

!!!Deadline zaterdag 7 februari 2359!!!

Whoooot, meer dan 4 dagen winst, kom op, knallen! =D

Sorry voor de onduidelijkheid, maar de achtergelaten boodschappen waren ingesproken. Ik doe ze per stuk zodat Mick/Raffi/Joseph hun stuk kunnen doen en iedereen straks tegelijk klaar is. Ook is het heel belangrijk hoe je character reageert op de dingen die ze nu horen, op deze manier heb je uitgebreid de mogelijkheid dat te roleplayen.
Blaat?
User avatar
Mick Fury
Posts: 336
Joined: 23 Dec 2008 19:07

Re: Prologue - Deep Sleep

Post by Mick Fury » 01 Feb 2009 01:11

Wat een vervloekt pak! Heel wat anders dan Mick gewend is en nog lelijk en strak ook. Mick houdt niet van lelijk. Je zou het niet zeggen zo op het eerste gezicht maar Mick hecht veel waarde aan esthetiek, en aan praktisch nut, en beide zijn niet van toepassing op het pak.

Mick kijkt Raffi aan en geeft het signaal om de 'espressomachine' aan te geven. Nog even en dan eruit met die zooi. Vervloekte Rus.

Tijdens het aantrekken van het pak heeft Mick maar weinig gehoord van beide speeches. Die ellendige preker heeft totaal geen besef van wat eraan de hand is en denkt gezellig te kunnen babbelen. Echt, dat figuur is het meest nutteloze van allemaal! En dan nog bedenken dat Mick eerst vond dat ie zelf het meest nutteloze aan boord was. Wat moet je nou met een commando aan boord van een cryo-koekblik? Snel genoeg vergeet Mick Noah als hij het bericht van Brubaker hoort. De waarschuwing is niet echt doorgekomen bij Mick aangezien hij meer geinteresseerd was in het "nooit meer hoeven werken" stuk van de boodschap. Mick permiteert zich een kleine glimlach en wacht daarna op de bom en de go van flight command.

Wanneer de go gegeven wordt en de espressomach.. ehm.. bom eruit kan, dan werkt Mick die er ook netjes uit.

Dikke lol @ SkyNet :P
Is it cuz I iz black?!
User avatar
Raffi
Posts: 110
Joined: 16 Dec 2008 21:42

Re: Prologue - Deep Sleep

Post by Raffi » 01 Feb 2009 11:33

"Liever jij dan ik, Mick." Raffi geeft hem een klap op de schouder. "Breek een been!"

Nu pas dringen de eigenaardigheden door van de ground control boodschap. Ziekte in Florida.. Gepraat over de emergency landingslocaties..

Een beklemmend gevoel komt omhoog in de maag van Raffi.

"Wat de fuck, Noah?! Over 3 uur pas eten?!" Roept Raffi opeens, iets harder dan eigenlijk de bedoeling was.
Image
User avatar
Joseph
Posts: 603
Joined: 19 Dec 2008 11:04

Re: Prologue - Deep Sleep

Post by Joseph » 01 Feb 2009 11:57

"het is weer goed om iemand van buiten het schip te horen als is het via de luidsprekers" bedenkt Joseph, alle vragen die bij hem op komen drukt hij weg .Hij heeft besloten om na deze actie weer te gaan denken aan al die andere problemen.

Hij kijkt naar Mick en ziet dat deze alert is en klaar voor actie.
"Het is allemaal simpel maar toch het blijft gevaarlijk.
Dit fysieke werk heb ik wel gemist... misschien toch weer een paar keer mee met veldonderzoek als ik weer terug ben bij Ourea. Gaten graven, stenen verzamelen en lange wandelingen, en dan misschien iets speciaals vinden "

" Zo te zien kunnen we dit varkentje wassen, Raffi, ik geef het wel door aan Mission command " Joseph steek zijn duim op naar Mick met een vragend gezicht


Als Joseph de cockpit kan bereiken met digitale communicatie, dan doet hij dat , om te vragen voor het sein om de airlock te openen als Mick er in zit. " We vragen clearance om U.E.D te dumpen, kan de airlock open alstublieft. Geen idee hoe het hier komt trouwens" Anders zweeft hij er naar toe.
User avatar
Justin Time
Posts: 509
Joined: 03 Jan 2009 19:20
Location: [||||||..........]

Re: Prologue - Deep Sleep

Post by Justin Time » 01 Feb 2009 13:26

Justin neemt de informatie van het bericht op en fronst een beetje. Hij drukt op de knop van de intercom en spreekt 'Hey Jezus, als jij lekker een preek wil gaan houden dan ben je zondag de eerste, ik heb belangrijkere dingen te doen nu'.

Als ik het verzoek van Joseph hoor om het airlock te openen; bevestig ik dit via de intercom en sta standby...

Justin speelt het tweede bericht af.
Turbo! Turbo!
User avatar
Vladimir
Posts: 1172
Joined: 16 Dec 2008 10:00

Re: Prologue - Deep Sleep

Post by Vladimir » 01 Feb 2009 14:43

Vladimir staat in de eetzaal en luistert naar het 2e bericht van Noah.

Hij denkt: "Onlogische uitvoering."

Hij zegt tegen Noah:

"Hierheen gekomen op verzoek. Onlogisch door 2e verzoek tot gezamenlijk eten."

Vladimir hoort via de speakers nu ook het bericht van Ed Brubaker en denkt:

"Hmm. Geen gebruik van specifieke naam van ziekte, mogelijk onbekend. Mogelijke epidemie. CDC is normaal gezien grondig. Waarom slecht nieuws brengen wanneer niet nodig? Nader onderzoeken."

"Wellicht meer nieuws via andere berichten."

Vladimir draait zich weg van Noah , en beweegt zich richting de cockpit , op zoek naar informatie over additionele berichten.
a screaming comes across the sky ...
User avatar
Johnny McGrey
Posts: 71
Joined: 21 Dec 2008 13:17

Re: Prologue - Deep Sleep

Post by Johnny McGrey » 01 Feb 2009 16:55

Johnny zit met een frons op z'n gezicht te luisteren. 'Een ziekte?' Welja, 'nooit meer werken?' Kijk, nu komen we ergens. Hoewel Johnny dit laatste met z'n eigen levenstijl wat lastig voor de geest kan halen is het in ieder geval leuk om te horen.

Het bericht van Noah klinkt en Johnny onderdrukt een reactie met een zachte snort. 'Welja, we hebben opeens iemand die besluit dat hij het comando gaat voeren, fantastisch, deze hadden we inderdaad nog niet eerder, nu zijn we helemaal compleet.. hoewel, waarom zouden we de bijlzwaai idioot er ook niet gelijk bij vragen? hebben we gelijk genoeg mensen voor para-olympics-idioten-marathon van blind scrabblaars'.

Johnny gromt nog wat cynische dingen en gaat achterover zitten terwijl hij camera's activeert rond de airlock om het verzoek van daar te kunnen zien. 'wat heeft Mick daar nu weer vast?'

"goed, bericht 2 dan maar?"

Skynet peter? dat is inderdaad wel.. hmm
Oh yes I heard you, but the question is, how does this profit me personally?
Locked