Prologue - Deep Sleep

...wake up...
User avatar
Vladimir
Posts: 1172
Joined: 16 Dec 2008 10:00

Re: Prologue - Deep Sleep

Post by Vladimir » 11 Feb 2009 23:30

Na het verzorgen van Mick zegt Vladimir tegen zijn net opgelapte collega:

"Elke 24 uur verband verwisselen. Je hebt ook je vaderland gediend toch ? Dan moet het je gemakkelijk afgaan. Zo niet , kom langs. Het is mijn werk."

Vladimir hoort het bericht van Justin over de intercom en reageert adequaat.

Normaal gezien zou Noah de leiding hebben , maar hij heeft wel geleerd dat in momenten van stress en chaos je het best kan vertrouwen op de personen die de meeste training en ervaring hebben. Justin is die persoon.

Vladimir bergt zijn spullen op , en doet zijn beschermende pak aan. Hij houdt er niet van om zich in een ander pak dan zijn uniform te hijsen , maar om nou verwondingen op te lopen door zoiets zou niet goed zijn.

De berichten van Ed dringen langzamerhand binnen bij Vladimir , maar na het eerste moment van lichte schok lijkt het hem weinig meer te doen ... Als je niets hebt , kan je ook niets verliezen ...

Vladimir past zich al sinds hij 12 jaar oud is aan zijn omgeving aan. Bij een militaire jongens-school , en later de militaire opleiding leer je wel dat je zelf niet belangrijk bent. En dat het de waarheid is. Het is zijn leven. Of het een afweermechanisme is , of dat hij het echt geloofd is niet meer van toepassing. Het is Vladimir.

De woorden van Noah klinken door het schip en Vladimir realiseert zich dat hij zich goed kan vinden in zijn denkwijze. Vladimir heeft zich dan wel nooit bezig gehouden met het geloof , maar net als Noah dient hij een hoger doel. In plaats van God , dient Vladimir alleen het team , het doel , en nu wellicht de mensheid.

Een instrument van noodzakelijkheid , dat is hoe hij zich ziet.

Ik doe mijn ruimte-pak aan , of wat het ook is , en gesp me vast aan mijn/een stoel
a screaming comes across the sky ...

Katya
Posts: 31
Joined: 07 Jan 2009 00:48

Re: Prologue - Deep Sleep

Post by Katya » 12 Feb 2009 02:18

Katya is opgelucht dat ze Mick wat hebben kunnen oplappen, ondanks dat ze er al een tijdje niets mee had gedaan waren haar medische kennis en kunde niet zover afgezakt als ze had gevreesd.

Na het bericht van Justin gaat ze richting een stoel naast Noah en gespt zichzelf in. Als hij klaar is met zijn preek kijkt ze hem aan. Op zachte toon, zodat alleen hij het kan horen zegt ze "Noah, ik begrijp dat het een moeilijke tijd voor je is, maar dat is het voor iedereen. We mogen blij zijn dat iedereen rustig en kalm is gebleven onder het nieuws want paniek kunnen we in deze situatie en omgeving niet gebruiken. Dit soort preken kunnen zelfs averechts werken en paniek in de hand werken. Probeer je in te houden. Ieder zijn eigen manier, zoals je zei, respecteer dat"

Na haar eigen preek gehouden te hebben wendt ze haar hoof af en sluit haar ogen. Ze begint een stil gebed voor de overledenen en de overlevenden, niet wetende wie dat allemaal zijn.

User avatar
Kieron Hellblade
Beheerder
Posts: 3698
Joined: 15 Dec 2008 22:54

Re: Prologue - Deep Sleep

Post by Kieron Hellblade » 12 Feb 2009 08:56

Joseph wil wel dingen repareren, maar het is heel duidelijk dat er de mogelijkheid niet voor is. Tegen de tijd dat het enige resterende pak aangetrokken is, de luchtsluis open is en hij dingen kan repareren zal het schip al aan re-entry beginnen. Joseph beseft zich dat dat niet het moment is wanneer je achterop een space shuttle wilt hangen. Als de mechanic Evey ook al niet eens de moeite doet maar zich klaarmaakt voor de landing is het heel duidelijk dat de Somnus niet meer te redden is.

Mick stelt vragen maar krijgt geen antwoord. Met de chaos aan boord zijn gedachten al snel ergens aan, en niet bij de man die net iedereen heeft gered en niks meekreeg van het tweede bericht. Raffi en Vladimir bewegen zich naar de cockpit, om zich klaar te maken voor de landing. Mick zweeft achter ze aan, op zoek naar antwoorden.

Johnny en Justin beginnen in sneltreinvaart langs checklists te lopen, systemen aan of uit te zetten en minder belangrijke stappen over te slaan. Noah zorgt voor de nodige spirituele motivatie, maar Katya probeert hem ervan te overtuigen dat het niet de beste aanpak is. Door dit gekibbel dat gaat er in de chaos iets mis en speelt Justin het laatste bericht af over de intercom van het schip. Terwijl iedereen zich klaar maakt voor de landing en de riemen vastklikt klinkt er een stem door het schip.

+++Initiate playback message 3+++
+++6-21-2013 04:38+++

“Somnus, dit is General of the Air Force Michael Ironside.” De stem is precies hoe films je hebben doen geloven dat hoge officiers klinken. Diep, kalm, met de gezaghebbende toon van Clint Eastwood en Jack Nicholson ineen gerold. Je visualiseert je een oudere man die zijn lichaam nog niet heeft laten verslappen, grijs haar, staalblauwe ogen en een blik van uiterste ernst.

Katya ging weinig om met mensen buiten haar eigen cirkel, ranks van andere takken zeggen haar weinig. Mick weet niet veel van ranks binnen de United States Air Force, ze waren vervoer. Justin weet wel dat het extreem hoog is, maar de belangrijkste hint ontgaat hem. Raffi daarentegen herinnert zich uit het niets een Discovery documentaire waarin werd uitgelegd dat General of the Air Force een titel is die de allerhoogste bevelhebber van de USAF aangeeft en alleen in oorlogstijd wordt gebruikt. De laatste oorlog waarin de titel werd gebruikt was de Tweede Wereldoorlog.

“Ik voer hier vanuit Mt. Cheyenne het bevel over de restanten van zowel het Air Combat Command als het Air Force Space Command.” Justin herkent de onderdelen die hij heeft geleerd tijdens zijn carriere, Mick en Katya weten van niets. Ook deze woorden zaten in de documentaire die Raffi zich haarfijn voor de geest kan halen. Het zijn twee van de tien takken van de USAF, ze houden zich bezig met combat air support en ondersteuning met satellieten.

“Ik ben bang dat ik slecht nieuws heb.” De vierkante kaaklijn, rechte rug en rijen medailles komen in je gedachten tevoorschijn, een indrukwekkend figuur voor een Amerikaanse vlag die in slow-motion wappert in de wind. “De NASA MCV’s zijn twee weken geleden vertrokken. De reis was tijdrovend en na 3 dagen verloren we contact. De laatste peiling was ter hoogte van Memphis, we vrezen dat ze het niet gehaald hebben.” De mededeling is weer slecht bericht bovenop alles wat jullie al gehoord hebben. “Er is al meer dan 10 dagen geen contact geweest en ondanks de huidige beperkingen is dat teveel. We verwachten niet dat ze nog komen.” De woorden zijn direct, geen poespas, slecht nieuws is slecht nieuws. Ironside blijft bij feiten, geen tijd voor emotie. “Jullie staan er met de landing alleen voor.”

Er klinkt gekuch, het is niet Ironside. “De reden dat zij naar ons toe kwamen is om jullie zo snel mogelijk hier te krijgen. De Science Division vermoedt dat cryostasis antwoorden heeft op sommige van de vragen die Cerebrosus heeft opgeroepen.” Het is even stil, er vindt een korte woordenwisseling plaats tussen Ironside en iemand anders, de woorden Chotzend, Bellerophon, vaccine en classified zijn duidelijk te horen, de rest is gefluisterd en te zacht. “We hebben nogsteeds antwoord op die vragen nodig. Jullie thuisland, nee, de wereld, heeft de antwoorden die jullie bij je hebben nodig.” Het is heel duidelijk wat er gaat komen, Ironside weet het ook en dat is in zijn stem te horen.

“Ik wil degenen onder jullie die ik niet kan bevelen, verzoeken om naar ons toe te komen. De data van de cryostasis is van essentieel belang, breng het onderzoek en Dr. Chotzend veilig bij ons, het lot van de mensheid hangt er vanaf.” Wederom klinkt er een andere stem en is Ironside kort in discussie met iemand, deze keer is alles onverstaanbaar. “Voor vertrek zijn jullie gevaccineerd met Bellerophon, een mutageen wat jullie immuun maakt voor Cerebrosus. De wereld kent genoeg gevaren, maar deze ziekte zal jullie bespaard blijven.” Iets over het Bellerophon verhaal zit Vladimir niet lekker, maar hij kan er zijn vinger niet opleggen.

“Radiosignalen zijn de afgelopen weken verantwoordelijk geweest voor tal van situaties die wij willen ontwijken. NORAD gaat op zwart, al onze commsystems met een bereik van meer dan 15km gaan offline om nieuwe incidenten te voorkomen. We graven ons in, op afwachting van jullie komst. Binnen een straal van 15km zijn wij bereikbaar , maar daarbuiten kunnen we jullie geen hulp bieden.” Weer stilte, geen gesprek deze keer, zelfs geen ademhaling. “Jullie staan er alleen voor. Maak me trots en bezorg Dr Chotzend en de cryostasis resultaten. De wereld rekent op jullie.”

Het is stil. Iedereen zit in zijn stoel, riemen vast, en kijkt uit het raam naar de steeds groter wordende aarde. Alles lijkt zo vredig.

Code: Select all

Noah      [ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ]      Willpower 6/6 
Vladimir   [ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ]   Willpower 6/6
Raffi      [ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ]   Willpower 5/5
Joseph      [ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ]      Willpower 6/6
Johnny      [ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ]      Willpower 4/4
Mick      [X][X][X][ ][ ][ ][ ][ ]   Willpower 6/6
Justin      [ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ]   Willpower 6/6
Katya      [ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ]   Willpower 7/7
Evey      [ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ]      Willpower 5/5


Laatste post voor de landing. Je gaat een zekere dood tegemoet in een vlammend ruimteschip en zelfs als je het overleeft kom je terecht in een wereld waar Cerebrosus een groot gedeelte van de mensheid heeft uitgeroeid en de overlevenden denken dat jullie ze zullen redden. Dit is het moment voor stoere one-liners, afscheid nemen van het leven,laatste vragen en opmerkingen, gebeden of zwijgend je lot accepteren!

Waar ieder military character zijn rolls failde heeft Raffi een critical success over de ranks gegooid op basis van zijn Encyclopedic Knowledge.

Als iedereen heeft gepost knal ik de XP neer, werk die bij op het character forum, gaat deze thread op slot en start ik een nieuwe thread; Day 1 – dubbelzinnige titel hier.


!!!DEADLINE DONDERDAG 19 FEBRUARI 0900!!!
Blaat?

User avatar
Johnny McGrey
Posts: 71
Joined: 21 Dec 2008 13:17

Re: Prologue - Deep Sleep

Post by Johnny McGrey » 12 Feb 2009 18:10

Johnny zorgt dat hij snel in een pak komt (voor hem zelf en voor Justin ook, aangzien Justin van levens belang is voor iedereen),

Terwijl hij weer gaat zitten achter de controls van de co pilot en zichzelf vast strapt, "Wat is er gebeurd op aarde? ze graven zich in? Waar voor? Wat is dit voor een absurde situatie?" Johnny dubbel checkt de systemen een laatste maal en zucht vooral tegen zichzelf:
"Hoe dan ook, blijkbaar hebben we iets wat de rest van de wereld kan redden. Hier gaan we goed en smerig stinkend rijk van worden, dat is in ieder geval zeker!"

"Goed Justin, waar gaan we heen? NORAD dan maar? Dat vluchtplan moet ik wel kunnen berekenen."

Ik bereken een vluchtplan om Justin te helpen, en gebruik daarvoor een willpower (Int + Science + willpower 9 dice)
Oh yes I heard you, but the question is, how does this profit me personally?

User avatar
Noah
Posts: 70
Joined: 16 Dec 2008 00:12

Re: Prologue - Deep Sleep

Post by Noah » 12 Feb 2009 18:39

Als Noah in zijn stoel zit, kijkt hij nog een keer op en zegt met luide stem:
'If there is hell below, we're all gonna go'

User avatar
Joseph
Posts: 603
Joined: 19 Dec 2008 11:04

Re: Prologue - Deep Sleep

Post by Joseph » 12 Feb 2009 20:26

Terwijl Joseph zich goed vast gespt en checkt of zijn spullen ook vast zitten vertelt hij wat er allemaal gebeurt is aan Evey.
“ ... dus daarom is het schip beschadigt” is het laatste wat Joseph zegt dan begint de laatste message op het beeld.

”Dit kan niet, ... de wereld rekent op ons?. Dit Cerebrosus is zo erg dat de militairen van de VS terugtrekken in eigen land. Misschien zijn ze nu al blootgesteld aan dit virus, en is het laatste bastion ook al gevallen...
Joseph je moet niet zo doem denken. Wij zijn de gelukkigen die nog niet bloot zijn gesteld en tevens resistent zijn. Mogelijk is het niet te laat voor de mensheid.. ” Denkt Joseph terwijl hij zucht.

Hij hoopt dat Justin en Johnny al hun inzicht en geluk beschikbaar hebben.

Zelf probeert hij alle gedachten van de duisternis op aarde tijdelijk uit zijn gedachten te halen en denkt aan een plek in de Rocky Mountains waar stilte overheerst elk uur van de dag.

Hij probeert zijn ademhaling te controleren. Als de afdaling daadwerkelijk begint sluit hij zijn ogen en hoopt op het beste.
Last edited by Joseph on 12 Feb 2009 20:49, edited 2 times in total.

User avatar
Justin Time
Posts: 505
Joined: 03 Jan 2009 19:20
Location: [||||||..........]

Re: Prologue - Deep Sleep

Post by Justin Time » 12 Feb 2009 20:37

''Dames en heren, mag ik u erop wijzen dat het riemen-vast-signaal aan is. U dient al u eigendommen op te bergen en het tafeltje voor u op te klappen. Namens mij en de rest van de bemanning wil ik u danken voor het vertrouwen dat u in vuurbal inc. schenkt. Graag tot een volgende keer.''

Justin heeft zijn pak aan en alle rommel is opgeborgen. Hij knikt naar Johnny ter bevestiging om NORAD in te dienen voor het vluchtplan.

''Goed de checklist zit erop, morgen maar ff een klacht indienen over de duidelijkheid ervan, het leek wel een sudoku puzzel.''

''DAAR GAAN WE!!!''

Mogen duidelijk zijn waarheen, dice mag jij bepalen petert :)
Turbo! Turbo!

User avatar
Raffi
Posts: 110
Joined: 16 Dec 2008 21:42

Re: Prologue - Deep Sleep

Post by Raffi » 12 Feb 2009 21:19

Raffi checkt nog even snel zijn riemen. Kijkt om zich heen en vloekt een paar keer hard op.

Cerebrosus.. Waarom noem je een virus zo? Wat betekent dit? Hij schudt zijn hoofd en kijkt richting Mick.

"En jij durft te klagen dat de ruimte saai was?" Een lach ontglipt Raffi, een lach die panischer klinkt dan hij wou overkomen.

Gedachten schieten door Raffi's hoofd. Ze hebben gegevens nodig over de cryo techniek, ik kan misschien helpen. Hoeveel mensen leven er nog? Is het Verenigd Koninkrijk ook geïnfecteerd. Van de overgebleven insecten vertoonde de Choeradodis een opvallend kleurverschil?
Image

User avatar
Evey
Posts: 35
Joined: 02 Feb 2009 15:35

Re: Prologue - Deep Sleep

Post by Evey » 12 Feb 2009 22:42

Nadat Evey zichzelf ervan heeft verzekerd dat haar pak goed zit, en ze genoeg tools bij de hand heeft om straks mee vooruit te kunnen, zet ze zichzelf goed vast. De tools gaan in een box, die ze ook stevig vastzet. Ze kijkt naar al de gespannen gezichten om zich heen. 'Wat zweten jullie allemaal? Er zijn toch riemen en airbags?'
The Grand Essentials of Happiness are: something to do, something to love, and something to hope for.

Katya
Posts: 31
Joined: 07 Jan 2009 00:48

Re: Prologue - Deep Sleep

Post by Katya » 12 Feb 2009 23:34

Ze ademt langzaam en rustig uit, haar ogen nog steeds gesloten. Ze hoopt stilletjes dat het niet de laatste zal zijn. Ze weet dat Justin een goede piloot is, maar alle schade zal het zeker niet makkelijker maken. Ze realiseert zich dat ze haar pak niet aan heeft gedaan voordat ze zich in haar stoel verankerde. Snel gespt ze zich los en schiet het aan, om vervolgens in een noodvaart weer in haar stoel te zitten. Ze heeft net de riemen weer vast als ze de shuttle de dampkring voelt raken.

Locked

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest