Day Five - Homo Talpidae

...wake up...
User avatar
BioTech
Beheerder
Posts: 3727
Joined: 15 Dec 2008 22:54

Re: Day Five - Homo Talpidae

Post by BioTech » 01 May 2010 16:42

Als Anansi doorheeft dat Justin, Mack en Joseph maar al te duidelijk maken dat ze hem niet vertrouwen en er weinig hoop in hebben dat dit tot iets positiefs gaat leiden dan laat hij het niet merken. In plaats daarvan gaat zijn aandacht uit naar de positieve instelling van Harrison en met een kalm uitgesproken "dat is inderdaad alles..." lijkt hij de rest haast uit te dagen ook akkoord te gaan ondanks hun tegenstribbelingen. Zelfs Mick die ergens in het midden blijft hangen moet de verleiding weerstaan toch akkoord te gaan als Anansi begrijpend knikt. "Loyaliteit is belangrijk, jullie hebben elkaar nodig voor het geheel, ook al ben je het niet eens met de delen die het compleet maken."

Mack is ondertussen weggelopen en rommelt wat met de schermen. Het is hem overduidelijk dat er hevige elektromagnetische storing in de buurt is. De manier hoe het beeld wordt vertekend geeft aan dat de signalen gestoord worden en niet aankomen bij de monitoren zonder compleet vernaggeld te zijn. Militaire applicaties hebben vaak veel shielding tegen dit soort dingen, maar het is blijkbaar niet genoeg en totdat de bron van de storing verdwijnt zal het niet overgaan. Mack zou met de juiste materialen de kabels kunnen beschermen tegen het signaal, maar dat lijkt onbegonnen werk zonder de APC uit elkaar te halen, genoeg isolatoren en veel tijd.

Intelligence 3 + Computers 3 = 6 dice, 3 successen

Ondank de tweestrijd binnen de groep pakt Vladimir toch de hand van Anansi om akkoord te gaan. De vingers zijn warm, maar voelen vederlicht aan, bijna alsof de handdruk met mist is in plaats van vlees en bloed. Het duurt slechts een fractie van een seconde, niet meer dan een vluchtig contact en Anansi trekt zijn hand alweer terug. "Ik ben misschien niet eerlijk, maar ondanks mijn misleiding lieg ik nooit opzettelijk. De deal is gemaakt. We weten allemaal dat Ava en Lynn hier niet zijn, maar jullie zullen niet teleurgesteld zijn" zegt hij zangerig, stem klikkend op klemtonen en sputterend bij het woord teleurgesteld. "Vrees niet, de vragen kunnen je brengen wat je echt wil in plaats van wat ik aanbied, maar ze hebben een prijs."

Anansi wijst naar een rij afgestorven bomen langs de weg. Het is niet Lynn, het is niet Ava, maar toch is het moeilijk teleurgesteld te zijn als je de vrouw ziet die tevoorschijn komt. Tussen de grauwe, grijze massa van afgestorven hout en geruïneerde natuur komt perfectie op je afgelopen. Lang, blond haar, stralend als de ochtendzon valt in golvende lokken naar beneden. Het wordt op twee plaatsen vastgehouden met een gouden haarklem die minder mooi straalt dan het haar zelf, maar met de ingelegde smaragden het geheel groen accentueert. Een gezicht als een droom, met ogen zo groen als de smaragden, die zoveel uitstralen dat je gevoelens op hol slaan, de ideale neus en lippen maken het gezicht van de jonge vrouw het klassieke toonbeeld van schoonheid.

Deze volmaaktheid loopt door in de rest van haar lichaam, wat weinig aan de gedachten over laat verhuld als het is in een doorzichtige zachtroze jurk. Strak op de juiste plaatsen, los waar dat hoort, accentueert de stof zacht wiegende heupen, een slank lichaam en voortreffelijke borsten. Iedere stap laat het niemendalletje om haar rondingen heen dansen, steeds andere stukken huid vrijgevend. Ondanks al deze nadruk op de erotische aspecten van het bijna naakte vrouwenlichaam voel je meer dan lust. Je rauwe, dierlijke verlangens zijn versmolten met iets nobels, iets van waarde. Liefde mengt zich met de seksuele aspecten en het wordt passie. Ze symboliseert zoveel meer, vrouwelijkheid als een veilige haven, vertrouwen, de bron van ware liefde, tederheid. Dit alles vermengd zich tot een emotionele achtbaan als je haar aan ziet komen lopen. Golven van gevoelens slaan over je heen en je wordt overweldigd niet alleen door hoe ze eruit ziet, maar ook door wat ze uitstraalt.

In eerste instantie kijkt de vrouw niet naar jullie als ze uit de bosrand komt, maar staart ze de weg af naar Ryker in de verte. "Het is niet de eerste keer dat ik een ondoordringbaar geacht, ommuurd geheel zie vallen" zegt ze. "Toch blijft het moeilijk..." Ondanks dat de stem honingzoet is en gevuld met belofte is het meer dan iets erotisch. Zelfs door de droevige woorden heen hoor je warmte en het geluid vult het prachtige beeld wat het lichaam je van haar gaf perfect aan tot een geheel. "Probeer niet te treuren" richt ze zich tot jullie, met een zachte glimlach die de trieste blik van zojuist uit haar ogen wegneemt en mooi genoeg is om iedere dag op te vrolijken. "De vorige keer dat ik zo'n stad tenonder zag gaan was mijn zoon de laatste verdediger." Er is geen enkele mogelijkheid dat de vrouw oud genoeg is om een zoon te hebben oud genoeg om te vechten, maar de woorden dringen slechts half door zo gehypnotiseerd als je bent door haar. "Jullie moeten je nu zoals hem voelen, verloren, eenzaam, alles waar je voor vocht weggeslagen en zonder hoop op een toekomst."

Ze draait haar hoofd naar Anansi. "Maar hij zegt dat jullie zoals hem zijn. Hoewel hij verslagen was gaf hij niet op en ondanks dat hij niets meer over had wist hij uiteindelijk een van de grootste wereldrijken ooit te stichten. Anansi zegt dat een doel en de drang niet alleen het onmogelijke te willen, maar het ook te realiseren iets is wat jullie maakt zoals mijn Aeneas." De enige mannen die deze naam enigzins bekend voorkomt zijn Vladimir en Mack. Vladimir weet dat de dinsdag special bij de Chinees naast de kazerne waar hij begon zoiets heette en Mack herinnert zich dat het een held van Troje was, maar daar houdt het ook mee op.

Vladimir, Intelligence 3 + Occult 2 = 5 dice, 0 successen
Mack, Intelligence 3 + Occult 2 = 5 dice, 1 succes
Karig...


"Ik mis mijn zoon" zegt ze, gedachten weer afwezig als ze langs jullie naar Ryker staart. "Deze helm was van hem" wijst ze terwijl ze het voorwerp in haar hand omhoog houdt. De helm is oud, gemaakt van koper en heeft duidelijk zijn beste tijd gehad. Hoewel er nog veel van de warme, bruingele kleur over is zie je ook genoeg groene aanslag. Deuken zijn schaars, maar er zijn tientallen beschadigingen, sneeen, deuken en kloven waar met kracht op het ding is ingehakt. Grote platte vlakken lopen over de wangen, tussenin een grote gleuf voor over de mond die in een T vorm uitloopt over de ogen, me slechts een dun stuk ter bescherming van de neus. Functioneel als het ding is zijn er geen franjes, geen houders voor geverfd paardenhaar, geen sierlijk slagwerk of prachtige patronen, alleen maar een aantal krullen op het voorhoofd, als de zee of als de wind.

Image

Joseph herkent het als een Griekse helm, mogelijk Korinthisch, maar daar houdt zijn kennis dan ook wel op. Voor iedereen anders is het gewoon een helm, zonder ook maar enig aanknopingspunt.

Joseph, Intelligence 3 + Academics 3 = 6 dice, 1 succes
Ook al zo brak...


"Ik denk dat mijn zoon zou willen dat een van jullie zijn helm kreeg" zegt ze terwijl ze het ding naar voren steekt. "Is er iemand hier die een vrouw blij wil maken door de herinnering van haar zoon in leven te houden?" luidt de vraag zachtjes. "Hij mag er dan niet meer zijn, maar jullie doen me aan hem denken en ik vermoed dat zijn helm nog van pas kan komen. Anansi heeft me laten zien dat zijn eigenschappen in het restant van de mensen voorleeft en dat wil ik graag zo houden." Ze pakt het voorwerp vast in twee handen, het gezicht naar haar toe starend terwijl ze terugkijkt in de lege oogkassen. Het is duidelijk dat ze weer verzonken is, wachtend op een antwoord.

Anansi heeft in alle tijd geen woord gezegd. Iedere keer als ze hem noemde of naar hem wees bleef hij onbeweeglijk staan. Er is niks aan hem af te lezen, zijn glimlach is er zoals altijd maar zijn ogen gaan niet rond en hij spoort niemand aan iets te doen.

Code: Select all

Justin     [X][X][/][/][ ][ ][ ][ ]      Willpower 4/6   M1911A1 (3L) 1/7 R0   
Mack       [X][X][X][ ][ ][ ][ ]         Willpower 4/5   Taser (-1) 7/10 R0   .38 (2L) 0/6 R0   M16A3 12/30 R0
Harrison   [X][X][X][ ][ ][ ][ ][ ]      Willpower 2/6   Remington 700 (4L, 9A) 5/5 R8   Knife (1L)   
Mick       [*][*][*][*][X][X][ ][ ]      Willpower 4/6   M4A1 (4L) 30/30 R0   Fire Axe (3L)   .44 (3L, 9A) 6/6 R15
Vladimir   [X][X][ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ]   Willpower 3/6   Bone saw (2L)   Scalpel (-1)   Medkit 10/20   
                                                         Benelli M4 Super 90 (4L, 9A) 8/8 R13   M16A3 (4L) 30/30 R0
Joseph     [X][ ][ ][ ][ ][ ][ ]         Willpower 1/6   Snomale (2B)   M9 (2L) 14/15 R1   Knife (1L)
Blaat?
User avatar
BioTech
Beheerder
Posts: 3727
Joined: 15 Dec 2008 22:54

Re: Day Five - Homo Talpidae

Post by BioTech » 01 May 2010 16:52

Dus de vraag is; wie wil er voor lul lopen met 17 kilo roestend brons op zijn harses terwijl het buiten 45 graden is?

!!!DEADLINE WOENSDAG 5 MEI 1630!!!
Blaat?
User avatar
Harrison
Posts: 550
Joined: 28 Apr 2009 21:27
Location: Troy, Oregon

Re: Day Five - Homo Talpidae

Post by Harrison » 01 May 2010 16:57

Harrison kijkt naar de vrouw die uit het bos naar voren komt. Wat een verschijning.

Hij weet uit de waas die haar schoonheid in zijn hoofd creëert te ontsnappen en bedenkt zich dat dit best wel eens de vrouw zou kunnen zijn waar Major Moore het over had. Een verblindend mooi blonde vrouw die zich in het bos ophield, daar zullen er geen twee van zijn.

Harrison spreekt haar aan. "Uh... hoi. Ik hoorde van iemand in die verwoeste basis dat er een vrouw in dit bos was die op zoek was naar iemand uit Troy. Ben jij dat? Ik kom namelijk uit dat plaatsje." Wat een openingszin.

Als het mogelijk is legt hij uit dat hij naar zijn vriendin op zoek is en vraagt of zij toevallig iets weet. Harrison heeft geen interesse in de helm, die heeft meer zin voor iemand die vaak in hand tot hand gevechten verwikkeld is.


Kijk, dat is mooi, nou kan ik nog net voor deze ronde posten voordat ik naar Istanbul vertrek. Heren, salaam.
"Like one, that on a lonesome road / Doth walk in fear and dread, / And having once turned round walks on, / And turns no more his head;..."
User avatar
BioTech
Beheerder
Posts: 3727
Joined: 15 Dec 2008 22:54

Re: Day Five - Homo Talpidae

Post by BioTech » 01 May 2010 18:50

Harrison geeft het goede voorbeeld, laten we de afgelopen dagen eens flink inhalen met een of twee speedrondes. Deze dag gaat niet lang meer duren, dus even een lekker moment om je XP op te strijken.
Blaat?
User avatar
Vladimir
Posts: 1172
Joined: 16 Dec 2008 10:00

Re: Day Five - Homo Talpidae

Post by Vladimir » 02 May 2010 10:44

Vladimir stapt naar voren en pakt de helm aan.

"Bedankt dat u zoiets dierbaars aan ons toevertrouwt," zegt hij.

Hij weet nog niet of hij het zelf ziet zitten om met die helm op te lopen , maar zo'n gift moet je niet afslaan.

Ook al wist hij dat het Lynn niet zou zijn , is hij toch een beetje teleurgesteld. Er is altijd dat sprankje hoop.

Met het kaartje van Anansi zouden ze direct naar Albany kunnen.

Als het gesprek met de dame over is gaat Vladimir terug naar de APC, en luistert naar wat anderen hebben te zeggen over Albany en de helm.
a screaming comes across the sky ...
User avatar
Mack
Posts: 109
Joined: 29 Sep 2009 19:24

Re: Day Five - Homo Talpidae

Post by Mack » 02 May 2010 13:34

Als Mack de vrouw ziet aankomen weet hij zichzelf geen houding te geven.. Mack is altijd al nerveus om vrouwen en weet nooit wat hij moet doen en zeggen. Maar deze vrouw was nog een klasse apart. In Macks optiek was dit bij verre de mooiste vrouw die hij ooit had gezien.

Als hij het verhaal aanhoort dan begint hij na te denken... Troje, griekenland dat kunnen er niet zo heel veel zijn. Maar het zal vast een groot krijger zijn geweest. Maar deze gedachte verdwijnen snel als Macks gedachtes snel gaan naar andere leukere oorden terwijl hij de vrouw blijft aankijken.

Als vladimir naar voren stap en de helm aanpakt komt Mack weer bij en loopt naar Vladimir toe.

"Ik zou graag de helm bewaren als jullie het niet erg vinden. Ik wil kijken of het aanwijzingen geeft van wie het was en waar het vandaan komt." Mack zijn gretigheid naar kennis word aangewakkerd door dit voorwerp.

"En ik kan in nood gevallen dit knappe kopje ermee beschermen." probeert Mack grappend te zeggen.
User avatar
Joseph
Posts: 603
Joined: 19 Dec 2008 11:04

Re: Day Five - Homo Talpidae

Post by Joseph » 02 May 2010 19:01

De koele berekende reactie van Anansi zit hem nog steeds niet lekker. Joseph knikt alleen als Anansi over loyaliteit begint.
"Albany here we come..." zegt hij zonder emotie.

Als de vrouw tevoorschijn komt dan is Joseph verrast. Anansi heeft ze al enkele keren naar rare mensen toe geleid maar dit slaat alles " Wie is dit ?" mompelt hij. "de roze jurk lijkt niet bepaald geschikt voor overleven"

De schoonheid van deze vrouw overweldigt hem. Hij voelt zich aangetrokken tot haar en Joseph moet zichzelf bedwingen om haar langer aan te kijken dan normaal is.

Hij hoort het voorstel aan en weet niet wat hij er mee aan moet. "Wij hebben een doel mevrouw, het is geen wereldrijk stichten, maar wel orde en veiligheid terug brengen in de wereld. Eigenlijk niet zo verschillend bedenk ik me en..het spijt me van uw zoon.

Joseph twijfelt even maar knikt daarna " Ik wil best deze helm meedragen tijdens onze tocht .." Joseph heeft niet zo zeer bedenkingen bij de goede bedoelingen van deze prachtige vrouw maar eerder bij het nut van deze helm. "
User avatar
Justin Time
Posts: 509
Joined: 03 Jan 2009 19:20
Location: [||||||..........]

Re: Day Five - Homo Talpidae

Post by Justin Time » 02 May 2010 22:08

''Ja tuurlijk, trap er maar weer in jongens. Jullie waren zeker vroeger ook zo naïef om geld te sturen naar een bankier uit Nigeria via de mail.''

Vervolgens gaat Justin zijn blik naar de dame.

''Right, iets zegt me dat die mooie blonde haren van je, je niet in leven heeft gehouden in deze klerezooi. Ben ik nou echt de enige die vind deze dit zaakje ruikt naar stierenpoep?''

Justin kijkt naar de helm en schiet in de lach. Vervolgens klimt hij in de APC en start de motor.
Turbo! Turbo!
User avatar
Mick Fury
Posts: 336
Joined: 23 Dec 2008 19:07

Re: Day Five - Homo Talpidae

Post by Mick Fury » 02 May 2010 22:59

"Ik ben het met Justin eens. We laten hem ons zo voor het karretje spannen als huurlingen en daar voel ik me niet gemakkelijk bij" probeert Mick nog, maar het is overduidelijk dat het kwaad al geschied is.

"Goed, jullie je zin. Zullen we dan wel maken dat we hier wegkomen? Ik voel me nogsteeds niet op mijn gemak hier in de open lucht, zo dichtbij die monsters terwijl we ook gewoon veilig in onze APC kunnen zitten" eindigt Mick, terwijl hij voor de zoveelste keer zijn ogen langs de bosrand laat gaan en onbewust de loop van zijn geweer laat volgen.
Is it cuz I iz black?!
User avatar
BioTech
Beheerder
Posts: 3727
Joined: 15 Dec 2008 22:54

Re: Day Five - Homo Talpidae

Post by BioTech » 02 May 2010 23:08

THIS IS SPARTA!!!
Blaat?
Locked