Day Five - Homo Talpidae

...wake up...
Locked
User avatar
BioTech
Beheerder
Posts: 3734
Joined: 15 Dec 2008 22:54

Day Five - Homo Talpidae

Post by BioTech » 25 Jan 2010 23:16

Image

Het is zwart.

De gevangenis leeft.

De donkere cellen zijn als gaten tussen tanden.

Alles is weggerot.

Allemaal kleine monden, op een rij.

Het gebouw eet mensen.

Is het wel Ryker?

Iedere gevangenis is hetzelfde.

Mensen in hokjes worden vermalen.

Muren verbrijzelen botten.

Hekken verpletteren ledematen.

Je wordt vermangeld uitgespuugd.

Je wordt doorgeslikt.

Je lichaam glijdt door een gang.

Het einde is zwart, ondoordringbaar.

Een deur opent als een huig.

Cellblock. A? D?

Je lijkt af te snellen op het niets.

Maar je weet dat er iemand op je wacht.

Harrison schrikt wakker van het geluid van een knal.

Nachtmerrie.
Blaat?
User avatar
BioTech
Beheerder
Posts: 3734
Joined: 15 Dec 2008 22:54

Re: Day Five - Homo Talpidae

Post by BioTech » 25 Jan 2010 23:17

De volgende ochtend schrik je wakker als met een knal het slot eraf springt en met een daverend kabaal het hek opzij klettert. Het kabaal lijkt een stuk luider als gisteravond, maar dat zou ook bedrog kunnen zijn, vervormd door de drank en slaap van toen of het besef dat het als je wekker dient deze ochtend. Hoewel, ochtend? Het eerst wat je opvalt is het felle zonlicht wat door de hoge dakramen naar binnen valt, de warmte binnen in het gebouw en hoe je kleren aan je plakken. Het is overduidelijk dat de meedogenloze hitte van eerst weer is teruggekeerd, de kille mist verdreven.

De nacht was rustig, zonder lawaai of onderbrekingen. Iedereen kon aan een stuk door slapen en pas de laatste paar uur is het ongemakkelijk warm geworden. Wie het deken nog over zich heen had toen het hek open ging merkt dat het zelfs broeierig is en gooit het bezweet van zich af. Ondanks de uitputting en alcohol was het lastig in slaap te komen, de strijd tussen gedachten over hoe veilig je nou echt was en twijfel over de situatie waar je in zit waren het laatste wat door je hoofd ging. Het negatieve getob leek op je in te werken toen je in slaap viel, maar iedereen behalve Harrison heeft het van zich af kunnen zetten.

Afgezien van het geluid van het gekots van Ted aan de overkant en de geur van gerecyclede goedkope whiskey is er nog een nachtelijke sensatie je bij gebleven. Geschraap. Ergens kerfde iemand in steen, of gleed er iets langs een muur. Soms hard, soms zacht, maar bijna altijd aanwezig. Gruis, gebrokkel, krassen in beton. Een wachter die zich verveelde met zijn mes? Een schroef in de muur die loskwam onder het gewicht van iemand die sliep op het bed wat ermee vast zat? Getrek aan de stroomkabels die overal lopen? Een muis die ergens een holletje graaft? Je haren gaan ervan overeind staan als je aan het nare geluid denkt, zoals nagels op schoolkrijt maar subtieler. Maar gelukkig is de gedachte al bijna vervlogen als je de slaap uit je ogen wrijft, water uit de kraan pakt of het toilet gebruikt. Met de laatste restjes sufheid uit je systeem kijkt iedereen eens goed naar zichzelf.

Vladimir voelt zich goed uitgerust en kijkt naar littekens, korsten en een herstelt lichaam wat een paar dagen geleden nog verwondingen waren. Het warme eten en de rust hebben hem goed gedaan, hij voelt zich weer tip top.

Alle bashing weg, laatste lethal gehealed door Quick Healing.
Willpower teruggekregen.


Joseph was lichamelijk al in orde, maar met een volle maag naar een veilig bed in de warme omhelzing van een paar biertjes heeft ook hem een goed ochtendhumeur gegeven en hij is klaar voor een frisse dag met uitdagingen.

Willpower teruggekregen.

Voor Mack was het een nacht zoals hij gewend was en hij wordt wakker zoals dat al zo vaak gebeurd is in Ryker.

Had geen damage en max willpower, dus tjsah...

Harrison is geestelijk dan wel niet tot rust gekomen door de nachtmerrie, zijn lichaam heeft wel baat gehad bij zijn overnachting. Zijn benen voelen enigszins verdoofd aan, maar hij kan er alles mee doen zonder pijn te voelen en na een paar stappen lijkt ook de stijfheid te verdwijnen en keert het vertrouwde gevoel terug.

Alle bashing gehealed.
Geen willpower terug.


Als je je hoofd buiten je cel steekt wordt je begroet met een luide "Goedemorgen!" door een man die net zo eentonig gekleed is als alle andere militairen die je tot nu toe in Ryker hebt gezien. Hij is zwart, met het karakteristieke korte donkere haar een paar centimeter boven zijn oren veranderd in een lichtgrijs, alsof er strepen langs zijn oren zijn gezet. Een te grote neus compenseert voor de fronsende blik en geeft hem toch een licht vriendelijk en misschien zelfs wel komische uitstraling waar hij met zijn serieuze houding voor probeert te compenseren. "Sergeant Waid, ik ben gevraagd jullie te escorteren naar Major Moore binnen nu en een half uur" stelt hij zich voor. "Er is tijd voor douches voor wie zich niet schaamt tussen mannen te douchen, ontbijt voor wie zich niet schaamt tussen mannen die na gisteravond grotendeels een hekel aan jullie hebben te eten en een lekkere kop shut-the-fuck-up voor wie zich nog niet genoeg schaamt na alle ellende die jullie hebben meegebracht en denkt vrienden met mij te kunnen worden." Het is duidelijke taal, deze meneer is niet heel erg over jullie te spreken, maar heeft een missie en die gaat hij volbrengen.

Code: Select all

Mack       [ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ]         Willpower 5/5
Joseph     [ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ]         Willpower 4/6   
Vladimir   [ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ]   Willpower 4/6   
Harrison   [ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ]      Willpower 4/6  
Blaat?
User avatar
BioTech
Beheerder
Posts: 3734
Joined: 15 Dec 2008 22:54

Re: Day Five - Homo Talpidae

Post by BioTech » 25 Jan 2010 23:17

Ook in de Medbay is de dag weer begonnen en Justin wordt wakker wanneer iemand zonder vragen bezig is verband om zijn maag weg te wisselen. "Blauwe oog trekt vanzelf wel weg en je maag was grotendeels al geheeld" deelt de verpleger mede zonder je aan te kijken. "Wond was pico bello verzorgd en al bijna helemaal hersteld, maar de medicijnen en nieuwe hechtingen vannacht hebben ook de bovenste lagen hersteld." Justin ziet wit, rauw vlees en een flinterdunne streep opgedroogd bloed als korst op waar een paar dagen geleden nog een kogel zat. "Probeer niet weer neergeschoten te worden, eh pik?" zegt de man vriendelijk, maar hij is alweer omgedraaid en verdwenen voordat de zin ook maar is afgelopen.

Medbay downgrade 1 lethal naar bashing
Justin healed alle bashing
Justin healed 1 lethal, dag 2/2
Willpower erbij


Hoewel Mick er nog lang niet uitziet alsof hij weer klaar is voor de echte wereld blijkt ook zijn toestand s'nachts wat te zijn verbeterd. Het gips om zijn been en pols, de rust, warm eten, geen stress, nude magazines, medicijnen en pure verveling hebben hem een stuk opgeknapt, maar hij heeft nog een lange weg te gaan. "Ruilen kerel?" grapt hij tegen Justin als hij ziet dat de piloot gezond en al uit bed stapt terwijl hij achterblijft voor een herstel wat nog weken kan duren.

Medbay downgrade 1 aggravated naar lethal
Mick healed 1 lethal, dag 2/2
Willpower erbij


Een soldaat stapt naar binnen en zegt vanuit de deuropening tegen Justin. "Het verzoek is of jullie je allebei willen melden voor ontbijt in de mess hall zodat je samen met je maten straks naar Major Moore kunt." De man weigert dichterbij te komen en maakt zelfs al aanstalten zich om te draaien voordat hij er nog een snerpende "Mocht je het vergeten zijn, de mess hall is waar Johns je de stompen tegen je hoofd heeft verkocht, flyboy. Het is maar goed dat de vrouwen op vliegers vallen en jullie ons hebben om het vuile werk op te knappen, want als het op echt vechten aankomt zijn jullie nutteloos" richting Justin gooit. De deur wordt dichtgesmeten om na een seconde weer open te gaan. Deze keer steekt als een duveltje uit een doosje alleen het hoofd van de beledigende klabanus de hoek om, maar na een "Army does the dying while Air Force does the flying" sluit de deur opnieuw met een knal.

Code: Select all

Justin     [ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ][ ]      Willpower 6/6
Mick       [*][*][*][*][X][X][ ][ ]      Willpower 4/6   
Blaat?
User avatar
Mick Fury
Posts: 336
Joined: 23 Dec 2008 19:07

Re: Day Five - Homo Talpidae

Post by Mick Fury » 25 Jan 2010 23:17

"Anders ga jij volgende keer toch lekker lopen naar Irak, motherfucker" schreeuwt Mick als de deur weer open gaat, om alleen maar geconfronteerd te worden met het lege zand van de binnenplaats en de vies warme zonneschijn. "Niks van aantrekken, die hele Army vs Airforce bullshit" zegt Mick terwijl hij zich overeind trekt en uit bed probeert te stappen. "Beschermen allemaal hetzelfde land, ieder op zijn eigen manier" kreunt hij wanneer zijn gewicht op het vermangelde been komt. Hij staat op, wankelt even, maar doet zelfverzekerd een stap. "Straks ligt er precies zo'n kerel met een kogel in zijn kont te huilen dat ze hem snel naar het ziekenhuis moeten vliegen en dan ben je weer zijn beste vriend" grapt Mick.

"Als het moet kan ik rennen, maar het lijkt me dat rust beter is" zegt hij. Een verpleger komt op Mick afgelopen maar als de grote neger hem koppig wegwuift is de man wijs genoeg niet tegen de zin van zijn patiënt in te gaan. "Ik geloof dat we een afspraak hebben?" vraagt hij aan Justin.
Is it cuz I iz black?!
User avatar
BioTech
Beheerder
Posts: 3734
Joined: 15 Dec 2008 22:54

Re: Day Five - Homo Talpidae

Post by BioTech » 25 Jan 2010 23:20

Nieuwe dag, nieuwe kansen! Lading Willpower en heals uitgedeeld.

Niet allemaal Wikipedia opduiken en met Google ontdekken wat de titel betekent, het is leuker als verrassing =)

Vergeet niet de vorige thread te checken voor het laatste stukje Day Four, maar natuurlijk ook als als je niet kunt wachten op XP punten. Die laatste zal ik waarschijnlijk morgen op mijn werk updaten.

Harrison heeft een nachtmerrie gehad. Post-traumatische stress of speelt er meer? (Hint: HAHAHHAHAHAHAA)

Het lijkt erop dat jullie verwacht worden, maar er is tijd om je snel op te frissen en een bite te halen.

!!!DEADLINE VRIJDAG 25 JANUARI 2300!!!
Ik ga vrijdag een weekendje met de boot naar Newcastle, dus als niet iedereen vrijdag voor 1300 ofzo gepost heeft zal ik pas zondagavond op zijn vroegst updaten.
Blaat?
User avatar
Mack
Posts: 109
Joined: 29 Sep 2009 19:24

Re: Day Five - Homo Talpidae

Post by Mack » 26 Jan 2010 09:37

Moet Mack zich ook melden bij de major?
User avatar
BioTech
Beheerder
Posts: 3734
Joined: 15 Dec 2008 22:54

Re: Day Five - Homo Talpidae

Post by BioTech » 26 Jan 2010 09:42

Ow crap, vergeten Mack. Sorry, laten we zeggen dat we nu gelijk staan voor jouw gemiste post.

Ja, het "verzoek" is of je ook mee gaat om te vertellen over jouw uitstapje. Je weet dat iedereen die buiten is geweest wordt ondervraagd omdat informatie belangrijk is, je bent geen uitzondering.

Ervaringen delen waar de anderen bij zijn zal hopelijk als cement tussen jullie werken en je wat meer inzicht in elkaar's situatie geven. Tot nu toe wil het niet vlotten tussen jullie en je moet straks toch als een team ontdekken dat er een weerwolf in Ryker zit =P
Blaat?
User avatar
Mack
Posts: 109
Joined: 29 Sep 2009 19:24

Re: Day Five - Homo Talpidae

Post by Mack » 26 Jan 2010 11:02

Mack wordt wakker zoals hij altijd wakker wordt in Ryker, klam, bezweet e nog altijd moe omdat hij hier nooit lekker kan slapen.. maar Mack is het gewend dus voelt zich alsnog fris.

Als hij hoort dat hij zich moet melden voelt Mack zich nog altijd op z'n gemak omdat hij weet dat hij in een ander schuitje zit dan zijn "reisgenoten"..

Mack doet zijn normale routine, opschrijven wat hij zich kan herrineren van zijn dromen, zich gaan douchen, aankleden en zijn spullen pakken

spullen = zijnrugzak met alles erin zoals in vorige dagen

Als hij goed heeft gekeken of alles is zoals hij wilt loopt hij rustig naar de zaal om te gaan eten en kijken waar de rest uithangt.
User avatar
Harrison
Posts: 550
Joined: 28 Apr 2009 21:27
Location: Troy, Oregon

Re: Day Five - Homo Talpidae

Post by Harrison » 26 Jan 2010 21:48

In zijn cel, diep in Ryker, slaapt Harrison. Voordat hij in slaap viel bedacht hij zich dat deze nacht de eerste in een lange tijd zou zijn waarin hij goed zou slapen, en alhoewel hij inderdaad de hele nacht heeft doorgeslapen is het fout om het als een goede nacht te beschrijven: voor hij het wist werd hij in een nachtmerrie gestort. De monsterlijke dieptes van de levende gevangenis. Iemand wacht in de duisternis.

Als met een knal de celdeur opengaat wordt hij met een schok weggerukt uit zijn boze droom. Zijn hart klopt als dat van een kolibrie. Hij is niet uitgeslapen. Lichamelijk voelt hij zich lekker, zijn benen doen geen pijn meer, maar geestelijk is niets minder waar. Hij wrijft de slaap uit zijn ogen en gaat op de rand van het bed zitten. "Fuck, wat was dat voor een nachtmerrie," zegt hij hardop tegen zichzelf. Harrison gaat naar de kraan toe en gooit wat water op zijn gezicht, zodat hij helemaal wakker wordt en de beelden uit de nachtmerrie verdwijnen. Het helpt niet. Hij ziet het hele schouwspel nog steeds voor zich.

Harrison staart zichzelf in zijn ogen in de plastic spiegel die boven de wasbak hangt. De herinnering aan de nachtmerrie begint andere beelden naar boven te brengen. Dingen die hij zo diep mogelijk heeft verdrongen en iets dat hij heeft geleerd zo goed mogelijk te negeren. Het is weer terug. Nee. Het is nooit weggeweest. Zijn adem inhoudend maakt Harrison zich klaar om in de spiegel te kijken.

"Goedemorgen!" schalt er plotseling door de gang. De trance wordt verbroken en de beelden worden toch een beetje teruggedrongen. "Sergeant Waid, ik ben gevraagd jullie te escorteren naar Major Moore binnen nu en een half uur," Harrison loopt naar buiten en ziet de sergeant. Als Waid is uitgesproken loopt Harrison naar zijn groepsgenoten toe. "Goeiemorgen, jongens," hij probeert een lach op zijn gezicht te vormen. Hij faalt. Het verdringen lukt niet zo goed meer.

Harrison gaat douchen en dergelijken, en daarna ontbijten. Als het tijd is om naar Moore te gaan, gaat hij vanzelfsprekend mee. Hij is benieuwd naar de man van wie hij de avond ervoor zo onder de indruk was.
"Like one, that on a lonesome road / Doth walk in fear and dread, / And having once turned round walks on, / And turns no more his head;..."
User avatar
Joseph
Posts: 603
Joined: 19 Dec 2008 11:04

Re: Day Five - Homo Talpidae

Post by Joseph » 28 Jan 2010 10:34

Joseph voelt zich vrij uitgerust, hij staat op en loopt naar de wastafel. Het enige waar hij even van wakker is geworden is het geschraap van iets. Van zijn beeld in de spiegel wordt hij niet echt vrolijk. Onverzorgd, maar niet te erg vergeleken anderen. Hij gooit wat water in zijn gezicht. “Geen hoofdpijn, wel duf, dus ik heb niet teveel gedronken”

Het is een nieuwe dag en hij vraagt zich af of ze de mensen van Ryker kunnen overtuigen dat ze overlevenden zijn die niet uit zijn op macht over Ryker. “Wat een roteinde van het feest..maarja het is nieuwe dag. ”. Als hij de militair hoort praten knikt hij. “Douchen is wel nodig met deze warmte. Ik moet overdenken wat we tegen Moore moeten zeggen. Eerst maar verontschuldigen en daarna ons verhaal doen. Hopelijk begrijpt Moore ons, al leek hij niet de meest stabiele leider en persoon.”

“Goede morgen Sergeant Waid, goede morgen Harrison, Mack, Vladimir roept Joseph uit zijn cel.” De dag zal misschien niet zo fijn beginnen bij Moore maar Joseph wil zelf niet slecht beginnen.

“Ik moet niet vergeten om te vragen naar de man die ‘dit alles heeft gestart’. We hebben nog steeds een missie om te zorgen dat we terug komen bij Mount Cheyenne..met de cryostasis resultaten. De resultaten helpen mogelijk bij het vinden van een remedie voor Cerebrosus. Die laptops moeten nog in het kluisje zitten. Ik ga er straks maar naar toe, als er tijd is. Zoveel te doen..” bedenkt hij. Joseph wacht geduldig op het moment wanneer de tralies open gaan."Van ruimte reiziger naar een gevangene in vijf dagen " gniffelt hij.


Joseph gaat douchen en daarna eten.
Last edited by Joseph on 01 Feb 2010 13:24, edited 4 times in total.
Locked